ช่วงนี้รู้สึกได้ถึง sign message ในเรื่องอุบัติเหตุบนท้องถนนเยอะมาก แต่ก็ไม่ได้เอะใจอารายมากมาย แค่เรารู้ว่าเวลาขับรถอย่าประมาทก็จะช่วยป้องกันตัวเองได้ในระดับนึง Sign Message ที่ว่าเจอไรบ้าง อืมมม เท่าที่ยังจำได้ก็มี
- หลายอาทิตย์ก่อนหน้านู้น เจอรถชนกัน 3 ครั้ง ในระยะทางจากบ้านไปที่ทำงาน ทั้งที่วันนั้นไม่ใช่วันที่ฝนตกอารายเลย
- เมื่อวันศุกร์ที่แล้ว ตอนกำลังจะขึ้นสะพานสาทรไปทำงาน เห็นน้องหมานั่งอยู่ริมเกาะกลาง (เกาะกลางตรงนั้นใหญ่มากกกก ประมาณเกาะกลางถนนปกติ 2 อันรวมกันได้) คาดว่าน้องหมาคงอยากข้ามถนนกลับมาที่ฝั่ง แต่ถ้ามันจะข้ามถนน 5 เลนในช่วงเช้านี่มันต้องคิดนิดนึงอ่ะนะ เพราะว่ารถเยอะมากๆ ไอ้เราก็อภาวนาอย่าให้มันเปรี้ยวเดินข้ามมาตอนนี้เล้ยย รอก่อนเต๊อะ
- วันเสาร์ถัดมา พอดีต้องเข้าเมืองมาจอดรถที่ทำงานเลยผ่านทางนี้ เลยจากจุดเดิมไปนิดเดียว คือทางลาดขึ้นสะพาน ก็ดันเห็นน้องหมาตัวเดิม สีเดิม นอนตัวแข็งอยู่ อึ้งไปนิดนึง สงสัยน้องหมาคงอยากข้ามไปอีกฝั่งแล้วตอนแรกคงนึกว่าเดินบนสะพานไปได้ แต่ดันเดินฝั่งขวาที่ไม่มีริมให้เดิน แล้วก็คงโดนรถเฉี่ยวเอา น่าสงสารมากมาย :'(
- วันนี้ออกเช้ากว่าเดิมติ๊ดนึง เพราะต้องรีบไปประชุมที่แบงค์ ขับรถมาทางเดิม กำลังจะกลับรถตรงแถวบ้าน มอไซด์มาจากไหนไม่รุ้ มาด้านซ้ายของรถเรา พร้อมเสียงกึกกักๆจนเราต้องหันไปมองซ้าย (ทั้งๆที่เรากำลังจะกลับรถขวา นึกออกมะ) แล้วมันก้อดันไม่ล้ม พร้อมกะยกมือขอโทษแล้วก้อขับตรงจากเราไปซะงั้น ตูว่ารถต้องมีซักรอยอ่ะวะ แต่มันหยุดไม่ได้อ่ะเพราะถ้าหยุดมันจะขวาง 2 เลนไปอย่างน้อย แถมไอ้มอไซด์เวงมันไปคนละฝั่งกะเราแล้ว ก้อขับต่อไปจนถึงแยกสาทรที่จะตรงไปเป็นวิทยุ คันหน้ามันเบรกกะทันหัน รถก้อเบรกใกล้มากแต่คิดว่าไม่ชน รถหลังเราสิชนกันเอง 2 คัน เราเลยคิดว่าถ้าตูจะมีอีกซักรอยมันน่าจะข้างหลังนะ แต่ด้วยความที่ว่าต้องไปประชุมใช่มั๊ยก้อกลัวจาไม่ทัน เลยไม่หยุด ไปถึงที่แบงค์ก้อลงมาดูท้ายกะด้านซ้ายของรถเลย โอ้ไม่มีรอยซักนิดเดียว โล่งใจๆ
- แต่แล้ว! พอปาชุมเสร็จจาขับกลับแระ ไหงกันชนหน้ารถข้าพเจ้าห้อยลงมายังงั้นหล่ะ -*- แงๆ ขับกลับพร้อมอารมณ์ปุดๆ คิดตลอดทางว่าแผลเยี่ยงนี้มันจะเป็นตอนช๊อตไหนวะระหว่างไอ้พี่มอไซด์ กะ ไอ้รถเก๋งสี่แยก แต่พอดีแบงค์มันใกล้ออฟฟิศเหลือเกินเลยต้องมาคิดต่อที่จอดรถ วิเคราะห์ดูแล้ว ไอ้การที่ข้างซ้ายยับขนาดนี้เนี่ยมันก้อโดนจากซ้ายสิเนอะ ถ้าเราไปจูบท้ายคันหน้ามันก้อน่าจะยุบตรงกลางแต่นี่ไม่มี สรุปได้แล้ว ก็โทรบอกพ่อโทรเรียกประกัน แล้วก้อลงไปหาไรกินระหว่างรอประกัน เพราะว่าเมื่อเช้าก้อไม่ได้กิน ถ้าไม่ได้กินเที่ยงอีก ตูตายแน่
- กินได้ประมาณ 3 คำ ประกันมาแล้ว -_-" พาเดินขึ้นไปที่จอดรถ เจอเหล่า TSC ยืนมุงรถข้าพเจ้าอยู่ (มองไรกันคะ รถตูไม่ได้เล่นตลกโชว์อยู่นะเฟ้ย) พี่เรผู้หวังดีก้อดันกันชนเราขึ้นไปให้ก่อนที่ประกันจะมาซะงั้น แต่ก้อนะยังเห็นร่องรอยอยู่ดี กว่าจะทำเอกสารเสร็จก็บ่ายกว่าแล้ว จาได้กินข้าวมั๊ย
- ที่ซวยมากคือ อีก 4 วันจะหมดประกัน แปลว่าอีกแค่ 4 วันก็จะได้ลดเบี้ยประกันแล้ว แต่เพราะไอ้มอไซด์บ้านั่น อดเยย แงๆ บ้าๆๆๆๆ
จะพูดเรื่อง Sign Message นี่หว่า เผลอไปหน่อย เอาเป็นว่าเจอมากมาย ขนาดขากลับบ้านวันนี้ก็ยังเจอ ทั้งอยู่ดีดีรถก้อไหลเองด้วยความเร็วมากทั้งที่ตอนแรกมันจอดนิ่งแล้ว แล้วก็ยังเห็นรถชนอีกมากมายตามจุดต่างๆ ระหว่างทางกลับบ้านอีก คิดในใจว่าไม่ประมาทๆ แต่ใจนึงก็คิดว่าขนาดเราไม่ประมาท แต่คนอื่นประมาท คนซวยก้อเราอยู่ดีนี่หว่า ยิ่งคิดยิ่งแค้น แง่งๆ
**วันนี้เลยพาลงอแงน้อยใจใส่คนนั้นคนนี้หมดเลย ใครๆก้อม่ายรัก ฮือๆ**
(ผลปรากฎ มีแต่คนโอ๋ๆ กินฟรี อิอิ แต่ก้อยังงอแงไม่เลิก :P )
แล้วตอนที่ไปอัมพวาด้วยวะ ที่โดนตรงสเกิร์ตไปถึงล้อด้วยอะ
ไปรดน้ำมนต์ซะนะ แก
julie เอง
อย่างที่บอกว่าจะเขียนเรื่อง Sign Message แต่พอดีมันโดนเต็มๆ เลยเผลอตัวใส่อารมณ์ไปนิ๊ดดด เลยดูเหมือนผิดเรื่องผิดราว
แต่เรื่องรดน้ำมนต์นี่จะให้รดที่ไหนคะ รดคนขับหรือว่ารดที่รถดีล่ะ :P