:: SeT mE fReE ::

I've already decided.
It's time to go.

เค้าดังแย้ววว แต่รูปมันน่าเกลียดอ่ะ ฮือๆๆ

http://talk.mthai.com/topic/30770

อาทิตย์ที่แล้วหลังจากกลับมาเที่ยวหลั่นล้า อาการปวดไหล่มันก้อกลับมาเลยไปหาหมออีกรอบ คุณหมอคนใหม่เป็นคุณหมอด้านกระดูกก้อจับ X-Ray เพื่อดูว่าเป็นที่เส้นประสาทรึป่าว ซึ่งผลก็คือ ไม่มี แต่คุณหมอก็แนะนำให้มาลองทำกายภาพบำบัดดูซัก 3 ครั้งเผื่อว่าจะช่วยได้ ซึ่งการทำกายภาพบำบัดของคุณหมอ คือการใช้คลื่นอุลตร้าซาวน์ปล่อยกระแสไฟและความร้อนลึกลงไปยังชั้นกล้ามเนื้อโดยตรง นัดแนะกันเสร็จ อีกวันมาทำเลย......

วันพุธ..วันแรกที่จะมาลองของกัน ไปถึงเค้าก้อให้เปลี่ยนชุดเปลี่ยนรองเท้า แอบชอบที่เสื้อผ้าของเค้าอยุ่ในห่ออย่างดี รุ้สึกว่ามันสะอาดอ่ะ เปลี่ยนเสร็จก้อไปนั่งแล้วนักกายภาพก็มาคุยกะเราว่าควรจะทำตรงไหนยังไง เวลาเท่าไหร่ประมาณนั้น แล้วเค้าก็เอาเจลอะไรไม่รู้มาทาหลังแล้วก็เริ่มเอาอะไรซักอย่างมากลิ้งๆที่หลังเรา มันก็จะจี๊ดๆๆ เพราะว่ากระแสไฟเข้ากล้ามเนื้อ นักกายภาพบอกว่าการทำแบบนี้ต้องรุ้สึกสบาย ถ้าเจ็บหรือว่าไม่รู้สึกอะไรเลย จะไม่ดี..... ทำไปประมาณ 14 นาที (ซ้าย 8 ขวา 6) เค้าก็เช็ดๆเจลออกแล้วก็ให้เราไปนอนบนเตียงร้อนๆ แล้วก้อเอาผ้าปูเตียงมามัดๆเราเป็นก้อนๆ -__- เพื่อให้โดนความร้อน สบายดีอ่ะ เกือบหลับเยย กะลังเคลิ้มๆ ดันหมดเวลาซะได้ แหม๊..เซ็ง

ไปทำ 3 วัน พ-ศ ที่ผ่านมาเสียไปวันละ 820 บาท ไม่เป็นไรเบิกได้นิ อิอิ

รู้สึกดีขึ้นเยอะมากกกกกกกกกกกกก แต่น่าจะเพราะกินยาด้วย ทำกายภาพด้วยควบคู่กัน หวังว่ามันจะหายไปจากชีวิตเราเลย เด๋วพรุ่งนี้หมอนัดไปดูอาการอีกที ^ ^

ยังดีกดตั้งรูปนึง (อุตส่าห์พาซูโม่ไปอาบน้ำก่อนนะเนี่ย)

พอกินๆเสร็จ มันเพิ่งคิดได้ว่าควรจะถ่ายรูปนี่หว่า แล้วมันก้อถ่าย แต่ทว่า....

มันถ่ายออกมาแล้วบอกว่ามืด !!! (ก้อแหงดิฟระ)

แต่ก้อยังถ่ายกันต่อไป

สิงโต ^ ^

(หรือว่าคนที่ไปด้วยไม่ช่ายผู้ชาย ?!?)

อิ่มหนำสำราญแล้วก้อกลับบ้านกัน หุหุ

เดินทางไปเอาของที่ฝากน้องซื้อมาจากเกาหลี ซึ่งเป็นไรไปไม่ได้นอกจาก Laneige นั่นเอง หุหุ ไหนๆก็ไหนๆแล้วเลยลองซื้อเจ้า SkinFood มาด้วยดีกว่า ได้ข่าวว่าดีอยู่เหมือนกัน

ของที่ได้ทั้งหมดตามนี้

ส่วนนี้พระเอกของงาน Laneige บอกน้องไปว่าถ้ามีเซตราคาไม่เกินพันก็เอามา แล้วก็ได้จริงๆด้วย หุหุ ซื้อพวก Mask มาลองดู (ทำไมฉันชอบ Mask ขนาดนั้นเนี่ย ไม่เข้าจายตัวเอง)

มาดูหน้ากล่องเซตกัน ที่นี่เค้าเจ๋งดีนะเปลี่ยนเซตไปเรื่อยๆ เพราะคราวก่อนฝากพี่ฝนซื้อได้มาไม่ใช่แบบนี้ล่ะ

ข้างในยิ่งอลังการใหญ่เลย เป็นกระเป๋าพลาสติกใส ข้างในมี line ใหม่แถมมาให้ package ก็น่ารักได้ใจ ชอบๆๆ

ส่วนนี่เลยของแถมของลาเนจ นอกจากได้เซทเล็กๆอีกชึดนึงแล้ว (กล่องข้างบนอ่ะ) ลาเนจมันแถมกล้องถ่ายรูปฟิล์มแบบกันน้ำให้ !! แม่เจ้า ได้ใจจิงเลย ชอบซะแล้วจิ หุหุ

ถ้ามีโอกาสได้ไปนะ จะเหมามาให้หมด ฮ่าๆๆ ชอบอ่ะ ของถูกกว่า ใช้ดี แถมไม่กั๊ก ให้คะแนน 100 เต็ม

ไม่ได้เขียนนาน เล่าย้อนหน่อย วันจันทร์ที่ผ่านมาตอนแรกมีนัดว่าจะไปถ่ายไฟที่ราชดำเนินกัน แต่ตอนเย็นก็ดันมีโทรสับมาบอกว่าซูโม่ออกไปวิ่งเล่นข้างนอกแล้วโดนคุณหมาหม้อขย้ำตอนเที่ยง (แต่โทรมาบอกตอนเย็น!!!) พอวางไปก็ทำใจร่มๆไม่ได้ละ บอกเพื่อนๆว่าเด๋วข้าพเจ้าจะตามไปละกันขอกลับบ้านก่อน แล้วก้อรีบกลับบ้านไปโดยมีอาร์มกะหมีเคี้ยงมาด้วย ไปถึงบ้านก็ฉกซูโม่ขึ้นรถแล้วก้อไปหาหมอ....

รักนะ จุ๊บๆ ฮ่าๆๆ

ใครก็ได้ช่วยบอกทีว่าเพลงนี้ชื่ออะราย ของครายย แบบว่าชอบจังอ่ะ >____<

วันนี้ไปตรวจหน้าอกมาแหละ ด้วยความที่ว่ามันเจ็บบ่อยๆ แต่ไม่เล่าดีฝ่า มันจั๊กจี๊ อิอิ

มาพูดถึงขากลับบ้านดีกว่า ก็ขับรถกลับบ้านตามปกติ บังเอิญว่าวันนี้เกิดฟิตอยากกลับบ้านเร็วเลยออกแต่วัน แล้วก็ตามคาดคือรถติดบรรลัย เค้าก็เลยควานหาหนังสืออ่านที่ข้างหลังเบาะ แล้วก็เจอ Magazine เล่มนึงที่เค้าเอามาใส่ไว้งั้นๆ เมื่อนานมั่กๆแล้ว สุดสัปดาห์นั่นเอง คนที่ไม่เคยอ่านหรือผู้ชายทั้งหลายอาจจะคิดว่ามันประมาณ Elle, Cleo หรือหนังสือที่มีแต่แฟชั่นอะไรแบบนี้ แต่ความจริงสุดสัปดาห์เป็นหนังสือที่ค่อนข้างมีอะไรมากกว่านั้น ไม่ว่าจะเป็นไอเดียด้านต่างๆ มุมมองที่น่าสนใจ ความรู้รอบตัว และท่องเที่ยว (แน่นอน แฟชั่น ก็มีด้วย) หยิบมาอ่านตอนรถติด มีเผลอรถไปแล้วยังไม่รู้ตัวด้วยแน่ะ :P นิสัยมะดีเลยเนอะ

มะวานเข้าไปคุยกะพี่มีมี่พร้อมพี่จี๊ป ไปๆมาๆ พี่มี่ก็เกิดจะโทรสับหาคำตอบในสิ่งที่เราถามกันซะตอนนั้นเลย แต่ปัญหาคือ พี่มี่พูดภาษาจีนนี่ดิ ไอ้เราก็จับได้เป็นคำๆ แค่รู้ว่าถามว่าเป็นยังงี้ๆ...ใช่มั๊ย แล้วอีกฝั่งนึงก้อบอกว่าใช่ไม่ใช่ (ที่พอได้ขนาดนี้ยังเพราะว่ามีบางคำเป็นภาษาอังกิตด้วยอ่ะแหละ) แล้วเหมือนไม่ทันใจพี่จี๊ป แกก้อโทรสับมาถามเองซะงั้น พี่จี๊ปก็พูดจีนเหมือนกัน... เวงกำ... ใครก็ได้ช่วยตูทีเถอะ ยังกะดูหนังจีนแบบไม่มี subtitle เยย -____-

ทำให้เรารู้ว่า ภาษาจีนเราถอยหลังเข้าคลองมากมาย (ก้อห้าหกปีแล้วหนิตั้งแต่ที่เคยเรียนมา) และกะลังกลัวว่าภาษาอังกิตก้อกะลังถดถอยไปทุกวันๆ แง้ ต้องปรับปรุงตัวเองด่วน!!!!

----------------------------------------
อีกเรื่องนึง ว่าจะเขียนเรื่องนี้หลายทีแระ ลืมทุกที คือช่วงหลังๆประมาณเดือนสองเดือนได้แระ เราจะเจอพี่ยามมายืนตะเบ๊ะให้ ไม่ใช่ข้างล่างนะ แต่เป็นชั้นจอดรถ ตั้งแต่ชั้น 6 7 8 9 เรยทีเดียวว เค้าตะเบ๊ะมา เราก้อโค้งให้อะนะ แต่.......เพื่อไรหนิ ? เอาพี่ยามไปช่วยโบกรถดีกว่ามั๊ย ข้างล่างจะชนกันตายอยุ่ทุกวันอยู่เลยเนี่ยะ เหอๆ แปลกดีห้างนี้ think different เจงๆๆ

เรื่องของเรื่องคือเมื่อวานซืนขณะขับรถกลับบ้าน เราก็ติดไฟแดงอยู่เราก็เห็นว่ารถด้านหน้าเราเป็นรถเก่าๆคันนึงแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร แค่คิดว่าเอ๊ เค้าจะขับช้าๆรึเปล่า แต่ก็ไม่ได้มาอยู่เลนนี้นะเพราะมันเลนขวา ซักพักก็เห็นว่ามีเด็กผู้ชายนั่งอยู่เบาะหลัง แล้วก็เปิดกระจกข้างชะโงกหัวออกมา ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว 2-3 รอบ เราก้องงว่าทำไมพ่อมันไม่ดุวะ อันตรายนะเนี่ย ถึงรถจะติดไฟแดงอยู่แต่ก็มีมอไซด์วิ่งอยู่ได้นี่นา เท่านั้นยังไม่พอ ไอ้เด็กเวงนี่ก้อโผล่ออกมาถุยน้ำลายออกมาข้างนอก ทำยังงี้หลายครั้งมากๆ (คือถุยเล่นน่ะเอง) แล้วพ่อมันไม่เห็นจะว่าอะไรเลย เราก็เลยงงว่าคนสมัยนี้มันเป็นอะไร ไม่เคยใส่ใจเลยหรอว่าคนอื่นจะได้รับผลกระทบกับสิ่งที่ตัวเองทำหรือเปล่า หรือไม่คิดจะสอนลูกหลานในเรื่องแบบนี้เลยหรอ จริงอยู่ว่ามันยังไม่ได้ถุยไปโดนใครหรือว่ารถใคร แต่มันใช่สิ่งที่ควรทำรึเปล่า.....จำไว้ ทะเบียน ชง 5XXX กรุงเทพมหานคร เห็นแล้วอย่าเข้าใกล้นะจ๊ะ เด๋วจะโดนลูกหลงเป็นน้ำลายเหนียวๆของเด็กเวร

อีกเรื่องนึงคือเรื่องของการบีบแตรรถ ปรกติเราก็ไม่บีบเท่าไหร่นะถ้าไม่จำเป็นจริงๆ แต่เราสังเกตุว่าทำไมในสถานการณ์ที่ควรบีบ ทำไมคนไทยไม่บีบ เช่น รถที่เข้าผิดเลนแล้วทำให้การจราจรติดขัด (จะเลี้ยวขวาแต่ดันอยู่เลนตรง ถึงจะไฟเขียวเลนตรงก็ไม่ยอมไป จอดคาไว้งั้นแหละ ทำไมไอ้คันหลังถึงยอมที่จะเป็นคนเปลี่ยนเลนซะเองแทนที่จะบีบแตรไล่มัน) ทำไม..

รู้ว่าคำตอบว่าไปก็รู้อยู่แก่ใจ แต่ขอบ่นหน่อยเหอะวะ

แค่นี้แหละ จบข่าว

ช่วงนี้ก้อเป็นควันหลงของงานรับปริญญา ที่เพิ่งผ่านไปสดๆร้อนๆก็ที่จุฬา ตั้งแต่กลับมานี่เราก็เคยไปมาหลายครั้งแล้วล่ะ แต่ทำไมปีนี้เราถึงรู้สึกไม่อินเรยนะเนี่ยยย?? คิดไปคิดมาก็รู้สึกดีนะที่ได้รับปริญญาที่นู่น ข้อดีก็มีเยอะเชียว เช่น...

• ไม่ต้องเสียตังค์ แต่งหน้าทำผม...เหมือนที่นี่
• ไม่ต้องมีพ่อแม่พี่น้องต้องลำบากมาแสดงความยินดี...เหมือนที่นี่ (ความจริงก็แล้วแต่คนแหละ)
• ไม่ต้องตื่นเช้าเกินความจำเป็น...เหมือนที่นี่
• ไม่ต้องเข้าห้องประชุมนานๆ...เหมือนที่นี่
• ไม่ต้องเสียตังค์จ้างตากล้อง...เหมือนที่นี่
• ไม่ต้องเสียตังค์ให้คนอื่นเพื่อรูปรับปริญญาของเรา...เหมือนที่นี่ เพราะสามารถให้คนอื่นเข้าไปในห้องประชุมเพื่อถ่ายรูปตอนเรารับปริญญาได้
• ไม่ต้องเสียตังค์ซื้อดอกไม้ให้ใคร...เหมือนที่นี่

จิงๆแล้วช่วงนี้มีหลายเรื่องที่อยากเขียน แต่ขอเรื่องนี้ก่อนละกันเรื่องกระทันหันของทุกคน เรื่องที่เพื่อนคนนึงจากไป ฟังจากเสียงของคนหลายๆคนที่โทรมาหา และโทรไปหา ก็รู้สึกถึงอารมณ์หลายๆแบบแต่ส่วนใหญ่จะเป็นแนวตกใจ อึ้ง ไม่เชื่อ (แต่เราเจอเรื่องทำนองนี้มาค่อนข้างหลายครั้งแล้วจนนิ่งมากกว่า)....แล้วหลายๆคนก็จะเข้าใจว่าคนเรามันก็แค่นี้จริงๆ เพราะฉะนั้นใช้ทุกๆวันให้มีคุณค่า จะได้ไม่มีอะไรทิ้งไว้ให้เสียใจภายหลัง...

บายเพื่อนน จนกว่าจะได้เจอกันใหม่...

morning.. clean up my room and take care myself :)
noon...hv lunch and get dress
afternoon..drive Sumo to take a bath, also drive to Central for buying his food
evening..pick him up and go home

My dad bought some DTV (I guess) and they were seting up in my room, Booommmm......my ten-years-old clock has fallen...Oh

Good bye my clock :'(

I heard this SE while listening 106.5 FM this morning. It's Google in the black version called "Blackle".

As same as google, you can use it as a search engine, the reason why it's black is about power saving. Cool, rite? : >

ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนเช้าก็มีเรื่องให้อารมเฉียกับคนหลายๆคน (หมู่นี่อารมเฉียบ่อยนะเนี่ย) แปลกดีที่คนหลายคนที่ว่านี่เป็นผู้ชายหมดเลย การทำตัวไม่กล้าพูด เลี่ยงปัญหา และอื่นๆ นี่มันโคตรแมนเลยว่ะ ซึ้งเจงๆ

====================================================

บ่ายเลยไปดัดผมหลังจากที่ดัดคราวแรกไปประมาณ 6 เดือนที่แล้ว คราวนี้เสิร์จข้อมูลในพันธ์ทิพย์แล้วมีน้องคนนึงพูดถึงร้านพี่ไมค์บนโรงหนังสยาม ชั้น 2 ก้อเลยลองไปดูหาตั้งนานเพราะมัวแต่หาพี่ Mike ปรากฎมันต้องพี่ Mice ตั้งหาก ทำอยู่ประมาณเกือบสี่ชั่วโมงได้ แต่ตอนเค้าเซทให้ก้อชอบนะ ดูโอเลยล่ะ พี่เค้าบอกว่าจะตัดแบบเปรี้ยวหวาน แต่ที่ชอบนอกเหนือจากทรงแล้วคือพี่เค้าตัด+ดัดหัวเราแบบใส่ใจดีอ่ะ ค่อยๆตัดไปเรื่อยๆ คอยเดินมาเก็บรายละเอียดให้ พนักงานคนอื่นก็ดีมากๆ พูดจาเพราะ ทำแล้วแอบคิดเปรียบเทียบกะร้านเดิมเลยอ่ะ รุ้สึกเลยว่าอันนั้นมันโรงงานจิงๆ แล้วผมเราข้างหลังด้านในมันตรงมากๆ ตอนแรกแกะออกมามันยังไม่เป็น พี่เค้าก้อให้ทำใหม่อีกรอบ คือไม่ใช่แบบเออถึงเวลาต้องเอาออก ก็ต้องเอาออกโดยที่ไม่ดูว่ามันดัดติดรึเปล่า ตอนจะออกพี่เค้าก้อบอกว่าให้จดเบอร์เค้าเอาไว้ มีอะไรก้อโทรหาเค้า ต้องเซทผมตอนไหนอะไรยังไง โทรหาเค้าได้ตลอด แล้วผมด้านหน้าเค้าเล็มให้ฟรีตลอดชีวิต (เค้าพูดงี้เลยนะ) ห้ามเราเล็มเองเด๋วเสียทรง ตอนคุยกันจะเดินออกจากร้านยังมาเก็บผมเราอีกนิดนุงเลยอ่ะ แล้วถ้าไม่ชอบทรง เค้าจะแก้ให้ฟรีอีกรอบ แต่ต้องมาภายใน 1 อาทิตย์หลังจากทำ ไม่งั้นถือว่าชอบแล้ว

สรุปแล้ว ประทับใจมากมาย ถึงจะเสียตังแพงกว่าที่แรก 2 เท่า แต่เราว่ามันได้อะไรกลับมามากกว่าเยอะนะ

อยากถ่ายรูปผมด้านหลังให้ดู แต่ไม่รู้จะถ่ายยังไงอ่ะ เด๋วเจอกันก็เห็นเองแหละเนอะ :D (แต่ทำไมพอกลับบ้านแล้วรู้สึกว่าไม่สวยเท่าตอนอยู่ร้านวะ งง)

เพิ่งกลับมาจากการนัดเจอรับการ์ดแต่งงานจากเพื่อนคนนึงที่ไปเรียนที่อังกฤษด้วยกัน ความจิงก็รู้มาซักพักแล้วล่ะว่ามันจะแต่งงาน แต่ก่อนหน้านั้นก็มีข้อสงสัยกะเพื่อนคนอื่นว่าทำไมมันถึงแต่งเร็วนัก ทั้งๆที่เพิ่งจะคบกันปีกว่าๆ (รู้นะว่าคิดไรอยู่) วันนี้เจอก็เลยถามซะเลย (ปล. เพื่อนเป็นผู้ชายนะ)

เพื่อนก็บอกว่าไม่อยากแสวงหาแล้ว ถึงคนเราจะคบกันมาห้าหกปี ถ้ามันไม่ใช่สุดท้ายก็เลิกกันอยู่ดี (ซึ่งมันหมายถึงแฟนคนก่อนหน้านี้ที่คบกันตั้งแต่สมัยเรียน ตอนไปต่อโทก็ยังคบกันอยู่ จนกลับมาเรายังมีไปเที่ยวด้วยกันยังเคยเจอเลย....ซึ่งตอนนั้นที่เราเจอเรายังแอบคิดว่า...ไม่น่าจะไปกันได้จิงๆ คนนึงสบายๆ คนนึงโคตรคุณหนู...อืม แต่ก็ไม่ได้บอกมันหรอก และสุดท้ายก็จบจิงๆ)

เราก็เลยถามต่อว่าแสดงว่าคิดว่าคนนี้ใช่แล้วใช่มั๊ย มันก้อเงียบไปนิดนึงแล้วก็บอกว่าอืม ถ้าคิดว่าใช่แล้วก็ไม่รู้จะรออะไร แล้วมันก้อบอกว่า ความจิงก้อคือจะได้ไปไหนกันได้ง่ายขึ้น...อืม แสดงว่ามันก็ให้เกียรติเค้าดีเหมือนกันนะเนี่ย....

ปุ๊กก้อไม่ได้บอกว่าเพื่อนปุ๊กคนนี้เป็นคนดีในเรื่องผู้หญิง ระหว่างที่ไปเรียนมันก็มีคนอื่น ทั้งที่แฟนตัวจิงก็อยู่เมืองไทย กลับมาพอรู้ว่าเลิกกะแฟนคนเก่าก้อมีคนนี้ต่อเลย คือก็มีไปเรื่อย แต่สุดท้ายก็หยุด หยุดในคนที่คิดว่าใช่ ทั้งๆที่เพิ่งคบกัน ก็ดีใจด้วยที่คิดได้ ไม่เสียเวลาไปมากกว่านี้ อายุก็ยังน้อยๆอยู่ (น้อยกว่าปุ๊กปีนึง) เห็นเค้าได้อยู่กับคนที่รักเร็วๆแล้วรู้สึกดีจิงๆนะเนี่ย วันนี้กลับบ้านอย่างลั้นลามากมาย :D

================================================================
ก่อนหน้าจะไปหาเพื่อนมีเรื่องทำให้ต้องคิดอีกแล้ว แต่เขาบอกว่าอย่าเพิ่งบอกใคร อะนะ เศร้าจายจังเยย

มะเข้าจายว่าการยืนเฉยๆโดยไม่ช่วยกันแก้ปัญหามันช่วยให้อะไรมันดีขึ้นตรงไหน

มะเข้าจายว่าทำไมต้องเกิด miss communication ได้บ่อยๆ

มะเข้าจายว่าทำไมตูต้องโดนไซโค ทั้งๆที่ตูมาช่วยเมิงง

มะเข้าจายว่าการมาทำงานนอกเวลาให้ ยังไม่คิดไม่ดีด้วยอีกนี่เอาสมองส่วนไหนมาคิด

มะเข้าจายอีกมากมาย แต่ช่างมันละ แก้กันเองมั่งเหอะ เหนื่อย!!!!

เมื่อวานโดนเบี้ยวนัด เลยพาซูโม่ไปอาบน้ำแทนซะเลย ตอนไปรับคุณหมอบอกว่าซูโม่เค้าเป็นทองแดงนะคะ จิงหรอเนี่ยยย ไม่เคยสังเกตุเลย หมอบอกว่าไข่อีกใบอาจจะอยู่ในท้องหรืออาจจะอยู่อีกที่นึง จำไม่ได้แล้ว เลยถามหมอว่าแล้วมันจะมีลูกได้รึเปล่า หมอบอกว่ามีได้ แต่ลูกมันก็อาจจะเป็นเหมือนมัน เพราะมันถ่ายทอดทางพันธุกรรมได้

วันนี้เลยเข้าไปหาข้อมูลเพิ่มเติมดู ส่วนใหญ่เค้าจะบอกว่าให้พาไปทำหมัน เพราะไข่ที่อยู่ในท้องอาจจะกลายเป็นเนื้อร้ายทำให้เป็นมะเร็งได้ น่ากัวจังเลย สงสารซูโม่ แต่มันก็ร่าเริงดีนะ ทำไงดีๆๆ

ข้างล่างนี้ก๊อปเค้ามาอีกที

ทองแดง

ทองเเดงคือ
การที่ไข่(ลูกอัณฑะ)ของน้องหมาไม่ยอมตกมาที่ถุงอัณฑะ
ไม่ว่าจะตกมา1หรือว่าไม่ตกมาเลยก็เรียกว่าทองเเดงครับ
ลูกอัณฑะมีหน้าที่เกี่ยวกับความต้องการทางเพศครับกับผลิตน้ำเชื้อครับ
ในกรณีของน้องหมาที่ทำหมันจะเอาลูกอัณฑะออกจะทำให้น้องหมามีความต้องการทางเพศน้อยลงหรือว่าไม่มีเลย (ไม่เเน่ใจ)กรณีของทองเเดงจะทำให้ลูกอัณฑะน้อยลงความต้องการทางเพศน้อยลง การผลิตน้ำเชื้อได้น้อยลง ในกรณีของที่ตกมาเเค่1ใบ
เเต่ในกรณีที่ไม่ตกมาเลยก็อาจเรียกว่าเป็นหมันเเต่กำเนิดได้
เเต่ในการทำหมันของคนไม่เอาลูกอัณฑะออกตัดเเค่สายท่อนำน้ำเชื้อ ทำให้คนๆนั้นจะมีอารมณ์ทางเพศเเต่ผสมไม่ติด

เวลาที่ไข่ตกมันไม่ตรงเเป๊ะพอดีครับ ลองค่อยดูก่อนดีกว่าน่ะครับ
ถ้าตกมาใบเดียวเรียกว่าทองเเดงครับ
ถ้าเป็นหมันคือไข่ไม่ตกเลยครับ
ทองเเดงคืออาการที่ไข่ไม่ตกครับ
การเป็นหมันคือการที่ไม่สามารถสร้างเซลล์สืบพัน(อสุจิ)ได้ครับ
เซลล์สืบพัน(อสุจิ)สร้างมาจากไข่ครับ

ถ้าตกมาลูกเดียวให้ไปทำหมันครับ
ถ้าไม่ทำหมันสามารถผสมพันได้ครับเพราะมีไข่1ใบ
เเต่ว่าไม่ควรผสมพันเพราะทองเเดงเกิดจากยีนอ่ะครับ มันจะถ่ายทอดไปกันได้
ถ้าไม่ผ่านทำหมันพจน์เคยอ่านเจอว่าจะมีโอกาสเป็นมะเร็งต่อมลูกหมาก 9-12เท่าของหมาปกติ

ย้ายมาจาก board เก่าโดยคุณ honghong

Today... it's raining, my photo trip was canceled. :(
Today... my sumo wanna go out, he played on the wet floor and getting wet. :(
Today... I went out and bought some meatballs. The price is up from 5 to 7 Baht...very expensive :(
Today... when I was going home, that meatballs' bag fell and the stick stabbed on my toe. Gosh!!!! :(

What a bad day :(

เมื่อวานไปทำบุญมาเรียบร้อยแล้วนะคะ ยอดรวม 2,080 บาทค่ะ

อนุโมทนา ทุกคนค่ะ

ในที่สุดวันนี้ก็ทำสำเร็จอีกเรื่องนึง คือคิดมานานแล้วว่าจะเอารูปที่เราถ่ายนี่แหละมาทำโปสการ์ด แต่ทำไปแล้วจะมีใครซื้อมั๊ยนะ นี่เป็นคำถามที่อยู่ในใจ เพราะรูปก้อไม่ได้สวยอะไรเท่าไหร่ คิดไปคิดมาเอางี้ละกัน เอาเงินที่ขายได้ไปทำบุญดีกว่า ได้ทำสิ่งที่อยากทำแถมได้บุญด้วย ขอบคุณพี่ๆน้องๆทุกคนที่มาทำบุญร่วมกันนะคะ เงินที่ได้เอาไปทำบุญแน่นอน ที่แรกที่จะทำอาจจะเป็นวัดหัวลำโพง (บริจาคเงินซื้อโลงศพให้ศพไร้ญาติ) หรืออาจจะเป็นที่มูลนิธิสงเคราะห์สัตว์พิการของหลวงตามหาบัว เนื่องจากปุ๊กเคยไปทำบุญที่นี่ครั้งหนึ่ง ชีวิตมันหดหู่มาก ถ้ามีใครเข้ามาช่วยเหลือกันเยอะๆน้องหมาน่าจะมีฟามสุขมากขึ้นนะ

ใครอยากทำบุญเองก็เชิญเลยค่ะ ^ ^

• วัดหัวลำโพง
  
• มูลนิธิสงเคราะห์สัตว์พิการ

เวลา & สถานที่: วันนี้ที่พระราม 3
เหตุการณ์: ขับรถหาทางเข้าสาทร แต่จำซอยไม่ได้เลยวิ่งเลาะซ้ายไปเรื่อยๆ ถ้าดูแล้วว่าแยกนี้ไม่ใช่ก้อขับตรงไป ปรากฎว่าตำรวจโบกกกกกก อืมมม จอดก้อด้ายย

หัวปิงปอง: คุณผู้หญิงครับ อยู่เลนซ้ายแล้วไม่เลี้ยวมันอันตรายนะครับ
เค้า: (คิดในใจ อันตรายยังไงวะ ไม่ใช่เลนเบียด รถข้างๆก็ไม่มี) ค่ะ
หัวปิงปอง: ขอดูใบขับขี่หน่อย จะไปไหนครับ
เค้า: จะไปสาทรค่ะ ต้องไปทางไหนหรอคะ (ทำตาใสซื่อเข้าไว้)
หัวปิงปอง: ไม่รู้ทางหรอครับ ต้องไปอีก...แยก แล้วค่อยเลี้ยววว
เค้า: หรอคะ พอดีไม่เคยมาแถวนี้ ต้องยังไงนะคะ (ยังตีหน้าซื่อต่อ)
หัวปิงปอง: ก็ยังงี้นะครับ...บลาๆๆๆ
หัวปิงปอง: ขออนุญาตเขียนใบสั่งนะครับ
เค้า: ค่ะ (เขียนมาเล้ยย กัวที่ไหน)
หัวปิงปอง: (เงียบไปซักพัก....) แต่คุณไม่รู้ทางใช่มั๊ยครับ
เค้า: ค่ะ ก็ไม่รุ้อ่ะค่ะ (หันไปสบตาทีนึง... ไม่เป็นไรหัวปิงปองใส่แว่นดำอยู่ คิดซะว่าส่องกระจก)
หัวปิงปอง: เอางี้ละกัน คุณก็ขับรถระวังๆหน่อยนะครับ เดี๋ยวรถสวยๆจะเป็นรอยหมด (พูดยังงี้จิงๆนะ มีการถอดผ้าปิดปากก่อนด้วย...เพื่ออารายเนี่ย)
หัวปิงปอง: (คืนใบขับขี่ให้)
เค้า: ขอบคุณนะค๊า

แล้วเค้าก้อขับรถต่อไป ชิลๆๆ ไม่เสียอะไรซักอย่าง โฮะๆๆๆๆ

Thank you papa ที่ช่วยซ่อมให้ค่ะ เด๋วจะจ่ายค่าซ่อมคืนให้ (ถ้ามีกะตังค์นะ)
ตอนนี้เป็น Pilot run เพราะว่าไม่ได้รออะไหล่แท้ ถ้ารอตั้งเดือนนึงแน่ะ รอไม่ไหว
แต่คิดว่าไม่น่าจะเป็นไรเนอะ พ่อเก่งออก ^ ^

แง้ เมื่อคืนก่อนยังดีดีอยู่เรยยย ทำไม ทำมายยยยยย
จากการชันสูตรเบื้องต้น พบว่ามีร่องรอยเหมือนหนูแทะ (หนูเป็นฆาตกรหรอเนี่ย)
และไม่สามารถเปลี่ยนอะไหล่ได้เอง เพราะต้องถอดถังน้ำมันออก
พ่อบอกว่าวันนี้ช่างจะโทรมาบอกว่ามีอะไหล่รึเปล่า พร้อมกับประเมินราคามาให้ (โอ้ มายก๊อด เสียตังอีกแล้ว)
ถ้าเอาก้อจะมีคนมาเอารถไป
เบ็ดเสร็จคือถ้าโอเช ต้องเสียค่ารถลาก ค่าอะไหล่ ค่าซ่อม ค่าถ่ายน้ำมันออก มากมายยย จะเอาตังที่หน๊ายย แง๊
แถมเสร็จวันไหนก้อมะยู้ พ่อไม่ยอมรับโทรสับเค้า แง๊
เค้าจาไปเที่ยวๆๆๆ เค้าไม่ยอมๆๆๆๆ
เซ็งๆๆๆ เมื่อไหร่จะมาเนี่ย

ก่อนสงกรานต์อาร์มให้เค้ายืมหนังสือมาหลายเล่ม หนึ่งในนั้นชื่อว่า "Rambits" เป็นการ์ตูนของคนไทย แต่ลายเส้นสวยมากๆ (พยายามหาแล้วในเนตแล้วแต่มันไม่มีอ่ะ) พออ่านจบแล้วรู้สึกว่ามันเจ๋งอ่ะ เจ๋งจนอยากแนะนำ ไปหาอ่านกันซะนะแล้วจะติดใจ ^ ^

Today I had seen car accident for 3 times!!!

First time, on da way to my office on Sathorn road, (just a small one...problably can negotiate I think)...

Second, on da way back home on Silom road ("ร่วมกตัญญู" drove pass my car and stop at the crowd)...

and da Last one, the body laid down on Charunsanitwong road....of course with da crowd, in front of my entrance, and da ambulance is coming......so scary me...

What a day!!!

Just doin some quiz and here is mine.

~*~Result nr 4~*~Your power is: Super Strength

Explanation: Your gift is rather self exlainig. But to clear things up, you have been given a power that makes you extremly strong. This is of course speaking in pyshical terms. When doing good deeds the power could be used as helping people in e.g. fights or those under a fallen building etc. For bad purposes the power could simply kill/beat anyone until the gifted gets his way.

You are however as a person on the good side. You are the leader type and have a tendancy to look at the whole picture rather than details. That could make you come off as inconsiderate, but that's far from the truth. You can be impulsive and aggressive but you mean no harm with it. Sometimes it can even save you. If you were to be in a group with others who have super powers you would be focusing more on them and the situation rather than yourself. So to even it out, you can be egotistical at times, but it's because you ignore your needs every once in a while. You are responsible and brave but could still be seen as reckless.

Negative aspects: Since you focus on the team/family/group of friends you could start thinking that they don't care about you since they don't seem to look after you the way you do to them. Also you could intentionally endanger yourself (even in everyday life) when doing descicions without thinking it through that much. But a leader with more sense of responsibility does not however come off as reckless, but logical.

----------------------------------------------------
It said dat there r 6% of people had this result. Wanna try some?

วันแรกๆ เกิดอาการคันที่ข้อพับขาตอนอยู่ออฟฟิศ ก้อเลยเกาๆ (เสียงในใจ: เพราะอากาศในออฟฟิศมันเย็นรึป่าวน้าที่ได้คัน แต่มันก้อหนาวงี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้วหนินา)

วันต่อมา เป็นที่คันมาเป็นที่ตัวแทน ก้อเกาๆอีก (เสียงในใจ: หรือเพราะ oil ทาตัวฟระ แต่ก้อเปลี่ยนยี่ห้อมาซักพักแล้วนี่หว่า)

วันต่อๆมาอีก ก้อมาคันที่แขนเพิ่มขึ้น (ฮ่วย! ไรฟระ)

เกาๆๆๆ จนเป็นตุ่มน้ำขึ้นเต็มตัวไปหมด แล้วก้อคิด เอ๊ะ หรือว่าจะเป็น..............
เพื่อความชัวร์ เลยลงไปข้างล่าง

ข้าพเจ้า: พี่ๆ ช่วงไม่กี่วันนี่มีเปลี่ยนผงซักฟอกรึเปล่าอ่ะ
พี่: อืมมมมม ก็คุณ xxx ซื้อมา เป็นอีกอันนึงอ่ะ ยี่ห้อเดียวกันแต่คนละสี

โฮ่ๆ จับตัวการได้แล้ว มันก็คือ.....
ผงซักฟอก บรีส สีเขียว นั่นเอง

ก้อเลยบอกทุกคนให้เอามันไปห่างๆของๆข้าพเจ้า แล้วเราก้อกลับมานั่งเกาๆในห้องต่อ
แงงงงงงงง.......คันอ้ะ

เอ่มมมม ก็ไม่รู้ว่าเพราะอากาศหรือว่าอะไรที่ทำให้ช่วงนี้ถึงได้มีคน (ผู้ชาย) อยากจะคุยกะฉันจัง แต่ไม่ว่าจุดประสงค์จะเป็นอะไร ถ้าคุณผู้ชายทั้งหลายยังไม่รู้จักการ Learn something อย่าฝันว่าจะไปถึงจุดหมายเล้ยย

ขอบอกว่าไม่ได้อวดเก่ง ไม่ได้อวดฉลาด ว่ารู้จักผู้ชายทั้งโลก แต่ที่จะเขียนต่อไปนี้ จะบอกให้ว่าไอ้ที่ทำกันอยู่แล้วคิดว่าเจ๋งเนี่ย ผู้หญิงเค้ามองว่ามันน่ารำคาญแค่ไหน อย่างเช่น.....

• Miss B ไม่ได้รู้จักมักจี่อะไรกับ Mr.A เลย แต่ Mr.A พยายามทำความรู้จักโดยการจิ๊กของๆ Miss B แล้วมาป่าวประกาศทีหลังว่าฉันเอาของๆเธอไปปู้ยี่ปู้ยำแหละ กะว่าจะให้เข้ามาคุยด้วยหรืออยากโดนด่าอะไรก็แล้วแต่ สิ่งที่ Mr.A จะได้เป็นของแถมคือ First impression แบบเกลียดขี้หน้ากันไปเลยจาก Miss B มากกว่านะ (ทำแบบนี้แล้วจะ work ตรงไหน? มันคิดได้ไงเนี่ย)
• Miss B รู้จักกับ Mr.C นิดหน่อย แต่ก้อไม่มากพอที่จะเรียกว่าสนิทกัน Mr.C เลยอยาก up Level โดยการมายืนแจกยิ้มให้ Miss B ทุกครั้งที่มาออฟฟิศ ถ้ายิ้มแล้ว Miss B ยังไม่หันไปมองอีก Mr.C จะเริ่มมือไม้อยู่ไม่สุข จับนู่นจับนี่ (ของ หมายถึง Stuffs อ่ะ) ของ Miss B เอาเป็นว่า Mr.C จะประสบความสำเร็จที่ทำให้ Miss B สนใจได้ (โดยการถูกด่า) แต่ Level ที่จะเพิ่มคือ Level ฝั่ง Miss B ที่จะเอาตัวออกห่างจาก Mr.C น่ะแหละ
• Mr.D รู้จักกับ Miss B ในฐานะเป็น Partner business กัน Mr.D จะดูดีถ้ารู้จักรักษาระยะห่างและรักษาความเป็นผู้ใหญ่เอาไว้ ไม่ใช่ต้องมาทักใน msn ทุกครั้งที่ออน หรือต้องขอมีส่วนร่วมทุกครั้งกับเรื่องของ Miss B ความคิดของ Mr.D ที่ว่า do nothing, get nothing but do something, might get something มันไม่ได้ถูกเสมอไป ถ้าไม่ทำอะไรผลลัพธ์ที่ได้คือ เฉยๆ กะไม่ถูกเกลียด แต่ถ้าทำอะไรขึ้นมาแล้วพลาดเนี่ย.... โอกาสจะถูกเกลียดมันมาทันที ไม่ต้องสงสัยว่าทำไม Miss B ถึง block MSN ของ Mr.D บ่อยๆ ถ้าไม่ติดว่าต้องทำงานด้วยกัน ป่านนี้ทั้งลบทั้งบล๊อกไปแล้วววว
• Mr.E เที่ยวบอกใครๆไปทั่วว่าเกิด Love at first sight กับ Miss B (ทั้งๆที่พูดกันไม่ถึง 3 คำ) แถมพยายามทำทุกวิถีทางให้ Miss B เข้ามา involve โปรเจคให้ได้ (ฝันไปเถอะ!!) เป็นเอามากถึงขนาดจะยกอุปกรณ์ทำมาหากินอันใหญ่โตมโหฬารมาที่ออฟฟิศของ Miss B (เพื่ออะไรเนี่ย??).... เออ อยากทำอะไรก็ทำไปเถอะ ขี้เกียจยุ่ง
• หมาหยอกไก่ นี่ก็ชอบใช้กันจังเลย ทั้ง Mr.F, Mr.G, Mr.H..........etc. แน่นอนว่าพวกนี้ก็ต้องรู้จักกับ Miss B ดีในระดับนึง แต่ก็เพราะอย่างงี้ งั้นก็คงเป็นได้แค่นี้ไปตลอดล่ะมั๊ง ไม่มีผู้หญิงที่ไหนชอบความไม่ชัดเจนหรอก

ไอ้การที่พยายามเรียกร้องความสนใจ มันก็ทำได้อยู่หรอก แต่วิธีการไหนก็ต้องเลือกนิดนึง ถ้าหน้าตาดี พูดจาดี ถึงจะทำอะไรเหมือนข้อข้างบนที่ว่ามา มันก็อาจจะดูดีกว่าคนธรรมดาก็ได้ แต่ถ้าบังเอิญว่าไม่ใช่ คิดมาได้ไงว่ามันจะ work เนี่ย (ขนาดไอ้ที่หน้าตาดี ผลลัพธ์ที่ลุ้นมันยังแค่อาจจะดีเลย แล้วนี่เป็นใคร ฝันไปรึเปล่า??)

ทั้งหมดนี้เป็นแค่ข้อคิดเห็นจากผู้หญิงคนนึงเท่านั้น ซึ่งอาจจะแตกต่างจากคนทั่วไปก็ได้ แต่ก็ควรจะฟังไว้พิจารณา มิใช่หรอ????

proudly present...เพลงในดวงจายย ประจำวันนี้



เกลียดละคร แต่ก็ดูมันทุกตอน
เกลียดคนใจร้อน แต่ก็ชอบมวย
เกลียดคนรวยนัก ชอบดูถูกฉัน แต่เมื่อคืนพึ่งฝันว่าถูกหวย
เกลียดใครจะได้เจอมันทุกวัน
เกลียดคนผิดนัด แต่ฉันก็เคย
เกลียดจังตอน hang ปวดหัวตอนเช้า ตกเย็นกินเหล้าไม่หยุดเลย

* ชีวิตคนสับสนวุ่ยวาย เพราะหัวใจมันคล้ายมีบางอย่าง
ถึงฉันเกลียดแต่ฉันก็ต้องการ ไม่ว่าใครๆ

** เกลียดความรักที่ทำให้เราต้องเสียใจ
แต่ยังค้น ยังคอยจะหามันเรื่อยไป
เจ็บไม่จำ ทั้งๆที่รู้ สุดท้ายที่รออยู่คืออะไร โอ โว้ โอว ... (โอ โว้ โอ้ว ... )

เกลียดความรักที่ทำให้เราต้องร้องไห้ แต่ยามเหงาถ้าไม่มีเขาก็ไม่ได้
อยู่คนเดียวมันยังไม่พอ ต้องขอใครสักคน เข้ามาทำให้ใจเจ็บช้ำ ไม่เข้าใจ ...
เกลียดการพนันแต่ก็เคยเป็นเจ้ามือ
รำคาญมือถือ แต่ฉันก็มี
เกลียดจังความอ้วน ใครๆก็รู้ แต่ยังสั่งขาหมูกินอยู่ดี
เกลียดการมองคนที่หน้าตา แต่พอเจอดาราขอลายเซ็น
เกลียดคนยั้วเยี้ย อึดอัดทุกครั้ง แต่พออยู่ในผับฉันก็ต้องเต้น
( * )
( ** )
Solo
( ** )

I dunno where I am.

I'm Lost........

BARF= Bones and Raw Food หรือ Biologically Appropriate Raw Food

ก็คือการให้น้องม๋าของเรากินอาหารดิบและได้แทะกระดูก จะเป็นเรื่องที่ดีที่สุดต่อสุขภาพและร่างกายของน้องม๋าเอง....โอ้ เลี้ยงหมามาตั้งนาน เพิ่งจารู้ วันนี้ยาวหน่อย แต่มีประโยชน์นะ (อ่านแค่นี้แล้วมานั่งคิดดู ก็อาจจะจริงนะ เพราะเราเลี้ยงน้องม๋าข้างนอกแบบให้กินกับข้าวด้วย กินผัก กินกระดูก แต่มันก้อไม่ค่อยป่วยเป็นอะไร ไม่เหมือนไอ้พวกที่กินแต่อาหารเม็ดอย่างเดียว ตอนแรกคิดว่าเป็นเพราะพวกนั้นเป็นหมาใหญ่ มันต้องถึกกว่าหมาเล็กอยู่แล้วแน่เลย ความจิงเป็นเพราะอาหารด้วยหรอเนี่ย)

ฟามเชื่อสมัยก่อน

- ห้ามให้กระดูกไก่กะน้องม๋า เพราะมันจะทำให้กระเพาะเป็นแผล

- อาหารสำเร็จรูปคืออาหารที่ดีที่สุด

ข้อแรก ห้ามให้กระดูกน้องม๋า......ถูกครึ่งเดียว คือ ให้ให้กระดูกที่สุกแล้วเพราะมันจะแตกหักได้ง่ายและเข้าไปทิ่มกระเพาะ แล้วคุณค่าทางอาหารก็จะหายไปเพราะถูกทำให้สุกด้วย แต่เราสามารถให้กระดูกดิบๆ กะน้องม๋าแทะได้ เพราะมีสารอาหารที่เหมาะสมกะน้องม๋าของเราๆ และที่สำคัญ ถูกด้วย

ข้อสอง อาหารสำเร็จรูปคือ the best ..... ผิด เหตุผลต้องลองอ่านต่อไป

อาหารธรรมชาติดีกว่าอาหารสำเร็จรูปยังไง เค้าบอกว่าจะช่วยให้ไม่มีปัญหาผิวหนัง, ฟัน, ตา, การเจริญเติบโต, การผสมพันธุ์ และไม่มีพยาธิ อึก็ไม่มีกลิ่นเหม็น และปริมาณอึก็น้อย กลิ่นปากไม่มี ค่าใช้จ่ายลดลงอย่างมาก เพราะค่าอาหารถูกลงและไม่ต้องสิ้นเปลืองค่ายารักษาโรคและยาถ่ายพยาธิ ฯลฯ

สัดส่วนอาหารที่เหมาะสมที่จะให้น้องม๋าคือ

60% เนื้อดิบติดกระดูก
40% อาหารสดเพื่อสุขภาพที่คนเรากิน เช่น ไข่ โยเกิร์ต ผักผลไม้ ฯลฯ

ขอก๊อปบางส่วนจากเวปที่เกี่ยวข้องมา เพื่อฟามรู้

**********************************************************
สรุปได้ว่า: จะเลี้ยงสุนัขให้แข็งแรงสมบูรณ์ตามธรรมชาตินั้นจะต้อง

- สุนัขต้องกินกระดก และเนื้อสัตว์ที่ยังดิบ

- สุนัขต้องกินเครื่องใน ตับไต ไส้พุงดิบๆ

- สุนัขต้องกินผักหญ้า กินผลไม้ (แบบที่ถูกย่อยแล้วในกระเพาะอาหารของสัตว์อื่น) ที่บดละเอียด

- สุนัขต้องกินมูลสัตว์ กินอ้วก กินรก กินเนื้อเน่า (ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะมีจุลินทรีย์ตัวเล็กๆ หรือเจิร์ม) ซึ่งในที่นี้เราใช้บริวเวอร์ยีสต์และโยเกิร์ตแทน (มิน่าซูโม่มันถึงชอบกินอึ)

- สุนัขต้องกินอาหารสดและดิบ

- สุนัขสามารถปรับสมดุลในอาหารที่กินเข้าไปได้เองตามเวลาที่เหมาะสม จึงไม่จำเป็นต้องกินอาหารที่สมดุลทุกมื้อ
***********************************************************
สำหรับข้อเสียของการให้อาหารสุกมีมากมาย สรุปคร่าวๆคือ มันทำลายพวกวิตามิน สารอาหารที่มีประโยชน์ออกไป รวมถึงเอนไซม์ทำให้ตับอ่อนต้องทำงานหนักมากขึ้น และส่งผลอื่นๆ ทำให้สุขภาพไม่ดี

สารอาหารที่สำคัญ

• Omega 6


• Omega 3


• Vitamin E


• Protein


• แร่ธาตุต่างๆ + Vitamins

Detail มากมายไว้เข้าไปอ่านเองละกัน แต่สรุปสิ่งที่ควรให้น้องม๋ากินเพื่อสุขภาพที่แข็งแรงได้แก่

• เนื้อสดติดกระดูกจาก ไก่, แกะ, วัว, กระต่าย และหมู


• เนื้อแดง


• เครื่องใน, ตับ, ไต, หัวใจ, สมอง


• ไข่แดง


• เนยแข็งและคอทเทจชีส, โยเกริ์ต, นม และเนย


• อาหารทะเล และอาหารสดจากปลาเฮอริ่ง, แซลมอน, ซาดีนส์


• ผักใบเขียวต่างๆ ข้าวโพด, มันเทศ (สีเหลือง), แครอท


• ผลไม้สดและแห้ง


• ธัญพืชต่างๆ เช่นข้าวกล้อง, ข้าวโอ๊ต, วีทเจิร์ม ฯลฯ


• บริวเวอร์ยีสต์, สาหร่ายทะเล, โมลาส


• น้ำมันตับปลา


• น้ำมันข้าวโพด, ถั่วเหลือง, วีทเจิร์ม, เมล็ดฝ้าย, ดอกคำฝอย, ดอกทานตะวัน, ถั่ว

กินได้เยอะเนอะวันก่อนลองเอาแบบ surf ก่อนคืออาหารเม็ด + โยเกิร์ต + หอยลาย ผสมให้ซูโม่กิน ก็ดันกินซะงั้น เออๆ เด๋วเอาอีก หนุกดีๆ

ตัวอย่างอาหาร เผื่อใครอยากเอาไปใช้บ้าง ปรับเปลี่ยนได้ตามสมควรค่ะ

มันคืออะไร?

ในตอนนึงของหนังสือ ZigzaG เขียนไว้ว่า
"ตัวช่วยให้เราเดินไปสู่จุดโล่งแจ้งของชีวิต"
ก็คือ
ชัดเจนกับชีวิต
ทำในสิ่งที่ชอบ
และกล้าพูดแบบยิ้มแย้มแจ่มใสด้วยคำว่า "ไม่"
เมื่อสิ่งนั้นไม่ตรงกับเข็มทิศชีวิต

สรุปก้อคือเค้ามองว่าเวลาเป็นสิ่งมีค่า
อย่าปล่อยให้มันผ่านไปเรื่อยๆ เหมือนกับสายน้ำที่ไม่รู้ว่าไหลไปทางไหน

เราต้องเป็นนายของเวลา ไม่ใช่เป็นทาส

ชีวิตของคนเรามีค่ามากกว่าคำว่า "ตื่นนอน ทำงาน และคอยรับเงินตอนปลายเดือน"
เกิดมาทั้งที มันต้องทำอะไรได้มากกว่านั้นสิ เรื่องที่อยากทำมันหายไปไหน?
จริงมั๊ย??

ขอลอกหนังสืออีกที ... เค้าบอกว่า
เราต้องเป็นผู้กระทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลง ไม่ใช่เป็นผู้ถูกกระทำ
เปลี่ยนแปลงเพื่อสร้างสิ่งที่ดีกว่า
เริ่มต้นจากจุดเล็กที่สุด คือ สร้างความรู้สึกดีๆกับคนใกล้ๆตัว ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร
(นั่นสิ ถ้าจุดเล็กๆยังทำไม่ได้ อย่าคิดว่าจะไปทำจุดใหญ่ได้เล้ย)

นี่คือความหมายของคำว่า "ความสุข"
(เค้าว่ามางี้นะ)

เห็นด้วยมั๊ย............เห็นด้วยยยยยยยยยยยยยยย

^ v ^

กะลังเซ็ง เด๋วไว้มาเขียนเรื่องในใจใหม่
(ถ้ามีอารมณ์จะเขียนนะ)

วันนี้ตอนเย็นมีนัดกะพ่อแม่ไปหม่ำข้าวนอกบ้าน เลิกงานปุ๊ปก้อรีบขับรถกลับบ้านเลย พอพ่อถามว่าอยากกินอะไร มันก้อแว้ปเข้ามาในหัวว่า Sea Time ไม่เคยมากินหรอกร้านนี้ แต่อยากมาตั้งนานแล้ว โชคดีว่ามันอยู่ใกล้บ้านเราก้อเลยมากัน

ร้านสวยมากเลย มีสระน้ำอยู่ตรงกลาง ที่นั่งก็มีหลายๆแบบดี เราก้อไปนั่งกันริมสระ แล้วก้อสั่งๆอาหาร พอดีว่าในกระเป๋ามีกล้องถ่ายรูป เลยว่าจะแชะๆซักหน่อย แล้วอาหารก้อมา หม่ำๆกัน กว่าจะรุ้ตัวอีกทีก้อกินหมดแล้วอ้ะ จะถ่ายอารายล่ะเนี่ย -___-"

กดได้แค่นี้แหละ เซ็งจิง

ยืนยันว่าร้านสวยบรรยากาศดี ท่าทางวันหยุดคนน่าจะเต็มเพราะขนาดวันนี้คนยังมาเรื่อยๆเลยอ่ะ ไว้วันหลังพาซูโม่มาด้วยดีก่า แอบเห็นคนพาหมามาด้วยอ่ะ ดีจังๆ

---------------------------------

คุยไปคุยมา ปรากฎว่าเมื่อวานลุงคนนึงที่เคยมาอาศัยบ้านเค้า เสียเมื่อวาน งงเลย เผาแล้วด้วย แต่ไม่มีใครบอกเค้า สงสัยว่าเพราะเห็นว่าวันมันตรงกะวันเกิดเค้า ก็ได้แต่ เฮ้อ ชีวิตมันไม่แน่นอนจิงๆ

วันของเค้า... เริ่มจากตื่นเช้ามั่ก เดินต๊อกๆออกไปใส่บาตรพระ 3 องค์ (เก่งจังเยย) เมื่อคืนฝนตกล่ะมั๊ง ถนนเปียกมั่กๆ แต่พระท่านก็ยังออกบิณฑบาตร โชคดีจัง

... กลับบ้านมากรวดน้ำ (ไม่ลืมแล้วนะ) อาบน้ำแต่งตัวแบบชิลๆ กะว่าใช้เวลาเดินทางประมาณชั่วโมงนึงถึงออฟฟิศก้อจะไม่สาย แอบตักข้าวไปกินในรถด้วย เผื่อรถติด แต่ปรากฎว่ารถไม่ติดเรยยย ถึงก่อนแปดโมงอีกมั๊ง ขนาดออกจากบ้านเจ็ดครึ่ง แถมกินข้าวในรถเสร็จทันด้วย (กินตอนไหนวะ) เก่งจังๆๆ

... นอกจาก เค้ก กะของขวัญต่างๆ ซึ่งแน่นอนว่าเค้าต้องดีใจอยู่แล้ว ตอนเย็นก้อไปกินข้าวกัน เค้าอยากกินโอโตย่า ทุกคนก้อตามใจเค้า ที่สำคัญมีคนมากินกะเค้าเยอะแยะมากมาย แทบจะปิดร้านเลยทีเดียว ปลื้มใจมั่กๆ หัวเราะกันจนปวดท้องเลยอ่ะ ดีจังได้หัวเราะ เหอๆ

... แล้วเค้าก้อไปต่อกะเพื่อนเค้าคนสำคัญที่อยู่ด้วยกันตอนเรียนโท พอดีเพิ่งจะกลับมาแล้วโทรมานัดเมื่อวาน ทั้งๆที่รู้ว่าเรามีนัดก่อน ก็ยังอุตส่าห์รอเจอเอาเค้กมาให้ ซึ้งเจงๆ คุยกันไปหัวเราะกันไป ขากลับก้ออุตส่าห์เดินขึ้นมาส่งที่รถเพราะว่ามันมืด สมแล้วที่อยู่ลำบากด้วยกันมาเป็นปี ดีใจๆ

... ของขวัญสุดกรี๊ดของเค้าคือการที่พี่ลุ้มและคุณฉัตรเซ็นใบเข้างานสายให้เค้าทันที (คือส่งเช้า เย็นได้เลย) ได้แล้วรีบเอาไปอวดคนอื่นใหญ่ อิอิ เพราะได้ข่าวมาว่ามีคนไปขอแล้วคุณฉัตรไม่อนุมัติให้ แต่เค้าได้ๆ เย้ๆๆๆ

... วันนี้ทำให้รู้ว่าเทคโนโลยีมีส่วนช่วยให้ความสัมพันธ์ของคนเราดีขึ้น ทั้ง sms โทรสับ Hi5 MSN Multiply สารพัดอะไรที่ทุกคนรุ้ว่าเป็นของเค้า ไม่ยักรุ้ว่ามีคนจำได้เยอะขนาดนี้ ที่สำคัญ Dtac ให้เค้าโทรฟรีวันนี้ทั้งวัน กรี๊ดดดดด ^ ^

... ปกติพ่อเค้าจะส่ง sms มาหาวันนี้ แต่กลายเป็นวันนี้เค้าโทรมาหาจะพาไปเลี้ยง แต่เพราะไม่ได้บอกล่วงหน้าเลยต้องขอเลื่อนเป็นพรุ่งนี้ไป ว้า พ่อคงเซ็ง แต่เราได้กินฉองวัน โฮะๆๆ

... สรุปว่าเป็น HappY Day อีกหนึ่งวันในชีวิต เย้ๆๆ

เพิ่งได้ดูหนังอีกเรื่องของแฟนเค้า อิอิ Secret (ไม่อยากอ่านชื่อภาษาไทย แบบว่า มันเสี่ยวเกินนน -_-'a )



หนังดีนะ ดีมากเลย ถึงแม้ว่านางเอกจะหน้าจืดมากกกก หรือว่าแอบสงสัยในใจบางช่วงของหนังก็ตาม แต่รวมๆแล้วดี เพลงเพราะด้วย โชคดีที่เอกเคยโหลดเพลงทั้งอัลบั๊มมาให้ก่อนหน้านี้แล้ว เจ๋งๆๆ

1. ทุกทีทำได้แต่เกาะขอบโซฟาทำตาแป๋วว วันนี้คุณซูโม่กระโดดขึ้นโซฟาเองได้แล้นน (ถึงจะบังเอิญก้อเหอะ) ต๊กกะใจหมดนึกว่าตาฝาด แต่ก็นั่งอยู่ด้วยกันหมด ไม่มีใครจับขึ้นแน่นอน ที่มันโดดดึ๋งขึ้นไปเพราะว่า หมาตัวอื่นข้างนอกเค้ากะลังจะกินข้าวกัน แล้วฝูงนกพิราบมันจะบินมารออยู่ ไอ้นี่ก็อยากจะดูนกชัดๆมั่ง คงกะว่าเกาะขอบโซฟามันคงดีก่ายืนสี่ขา แต่เพราะวิ่งมาเลยมีแรงส่งขึ้นโซฟาไปเรยย หุหุ..... แล้วมันก้อลงเองไม่ได้ -___-" เดือดร้อนแม่มันต้องไปอุ้มลงมาอีก กำ
2. กลางคืนจะลงไปรับมานอนในห้องซะหน่อย เจอนั่งน้ำลายยืดอยู่ในครัว.... คุณซูโม่ไปเล่นคางคกอีกแล้ว !!!! ทำไมสอนไม่จำขนาดนี้นะ โมโหๆ มานั่งเป่าๆ หวีขน เป่าไปน้ำจิ้มก้อยืดดด ต้องดุให้กลืนน้ำลาย ดุทีกลืนที เมื่อไหร่จะเสร็จวะเนี่ย ตอนหลังเรยเลิกเป่าดีกว่า มานอนเลยมา ซนไม่เข้าเรื่อง

ตอนแรกพูดเรื่องหนัง ทำไมจบด้วยหมาเนี่ย งงตัวเอง

ผ่านมาเดือนนึง เราก้อได้รูปจากพี่เก่งมาแล้ว โอ้เย ซูโม่น่ารักเหมือนเดิม โฮะๆๆ

สืบเนื่องมาจากว่า...

เรื่องที่ 1: เดือนที่แล้ว พาซูโม่ไปเที่ยวเล่นนอกบ้าน แล้วเอารูปลง คนนั้นคนนี้ก็เข้ามาดูกันใหญ่ ไอ้เราก้อมีถามความเห็นเพื่อนๆว่าเป็นไงมั่ง ตามประสาหม่ามี๊รักลูก

เรา: เป็นงายมั่ง ซูโม่น่ารักป่าววว
เพื่อน 1: น่ารักๆ ตัวกลมมากเลย
เพื่อน 2: โห น้องปุ๊ก เลี้ยงยังไงอ่ะ พี่ก้อเคยเลี้ยงปักกิ่งนะ ไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย นี่ฟูมากเลยอ่ะ น่ารักๆ
เพื่อน 3: อ้วนนอ่ะพี่ปุ๊ก ตัวกลมดิ๊กเลย
บลาๆๆ
....

เรื่องที่ 2: พาไปอาบน้ำ ปกติก้อจะพาไปอาบน้ำที่ร้านหมอประมาณ 2 อาทิตย์ครั้ง เพราะรู้สึกว่าคุณหมออาบสะอาดแล้วก้อคอยช่วยเช็คสุขภาพด้วยว่า มีอะไรผิดปกติอ๊ะป่าว

เดินเข้าร้าน...แอ๊ดดดดดด
เรา: พาซูโม่มาอาบน้ำค่ะ
คุณหมอ: อ๋อ ซูโม่หรอ อืมม ตัวโตขึ้นนะคะเนี่ย
เรา: หรอคะ
คุณหมอ: ค่ะ เนี่ยคราวที่แล้วมาประมาณ x.x โล ไหนลองชั่งน้ำหนักดีกว่า
คุณหมอ: เนี่ยขึ้นมา x ขีดแน่ะค่ะ
เรา: -__-" (ขึ้นอีกแล้วหรอ!!!)

...........

เรื่องที่ 3: เหตุเพราะอาทิตย์ที่แล้วพี่ที่ทำงานบ้านลากลับบ้าน พี่หมูเลยมาให้ข้าวตอนเย็นแทน แต่วันนึงกลับบ้านมาแล้วหาชามใส่น้ำซูโม่ไม่เจอ เลยโทรไปถามซะหน่อย

เรา: พี่หมู เห็นชามใส่น้ำซูโม่ป่าวว
พี่หมู: ตอนแรกก็เห็น แต่เหมือนซูโม่มันเอาไปเล่น แล้วก้อหายไปไหนไม่รู้อ่ะ
พี่หมู: เออ แล้วทำไมมันอ้วนเงี้ยย ให้มันกินเยอะไปแล้วนะเด๋วก็ไม่สบายหรอก
เรา: อาราย ป่าวนะ ปุ๊กไม่ได้ให้อย่างอื่นเลยนะ นอกจากข้าวเช้าเย็น ปกติอ่ะ
พี่หมู: โหยย แก เนี่ยมันยืนหลังแอ่นขนาดนี้ มันอ้วนมากไปแล้วว
เรา: เอ่ออ (ทำไมตูต้องโดนด่าด้วยวะ) เออๆ เด๋วจะบอกคนอื่นว่าอย่าไปให้มันกินเยอะละกัน

......

เรื่องที่ 4: อยู่บ้านทำนู่นทำนี่ ซูโม่ก้อกะลังหม่ำข้าวเช้าอยู่แถวนั้น พี่เต้ พี่อีกคนมาบ้าน

พี่เต้: ไงน้องง (เิปิดประตูมาดูในบ้าน) นี่เลี้ยงหมาตอนด้วยหรอ ฮ่าๆ
เรา: (คิดในใจ) หมาตอนๆ ตอน--> อ้วน = หมาอ้วน กรี๊ดดดดด

.......

เรื่องที่ 5: (ทำไมเยอะจังเนี่ย) วันนี้พาซูโม่ไปอาบน้ำแต่เพราะ พ่อจิ๊กรถไป เราก้อเลยต้องอุ้มซูโม่เดินไปร้านหมอ -__-" เกือบเดินไม่ถึง แขนแทบหัก จะวางก้อวางไม่ได้ กัวหมาตัวอื่นมาแกล้ง โอ๊ยยย ถึงร้านซักที

เรา: อาบน้ำค่ะ แฮ่กๆ ปวดแขนจางเยย
คุณหมอ: อืมม ก้อซูโม่ตัวใหญ่ขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย
เรา: ห๊า อีกแล้วหรอคะ ไหน หนักเท่าไหร่แล้ว

สรุปไอ้คุณลูกตอนนี้หนัก 5.4 โล บ้าไปแล้น โดนลดน้ำหนักแน่ๆ (ถึงหมอจะบอกว่าไม่เป็นไรก้อเหอะ) ว่าแต่มันต้องทำไงเนี่ย บอกทีจิ

------------------------------------------------------------
เมื่อวานไปเที่ยวเล่นที่สวนรถไฟ ดูรูปกันตามสะดวกนะ

ว่าไงดีล่ะ..... ช่วงนี้ก้อเรื่อยๆ = งานเยอะมากกว่าปกตินิดนึง แบบเงยหน้ามาอีกทีก้อห้าโมงครึ่งแล้ว อยากให้วันนึงมีมากกว่า 24 ชั่วโมง (พูดไปงั้น เอาจิงๆไม่เอาหรอก แค่นี้ก้อเหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว)

แต่.....

เหนื่อยกายไม่เท่าไหร่ เหนื่อยใจนี่สิ

ยังไม่ถึงขีดที่ต้องถอนหายใจ ขอคิดอะไรให้เห็นภาพชัดกว่านี้อีกหน่อย ว่ายืนตรงไหนถึงจะ safe สุด (เพราะว่าตอนนี้รู้สึกเหมือนอยู่ตรงไหนก็ซวยไปหมด ซะงั้น)

No one trust me but you and you na...thank you....but maybe it's not enough anymore.....

go on for my life, go on for my future

-------------------------------------------------
เปลี่ยนเรื่องดีกว่า สามเดือนที่ยาวนาน ครบกำหนดไปแล้วเมื่อวานซืนที่ผ่านมา ตอนแรกกะว่าจะได้กินตับ (เฮ่ย!! ) เอ่อ หมายถึงเครื่องใน แต่พอดีกินอยู่อย่างเดียวคือ ตับ แต่เพราะว่าต้องรีบกลับมาทำงานต่อ อดเลย ว้าๆๆ

- เมื่อวานได้ดอกไม้ด้วย ขอบคุณน๊ะ แฟนเก่า รักพี่ติ๊ดเสมอมา ฮ่าๆ
- หาเรื่องไปเที่ยว (อีกแล้ว) ดีก่า หุหุ
- And finally one of my brothers found his one. Really happy with P'Krit jing jing na. ดูรูปแล้วอิจฉามั๊กๆๆ สวีตจิงๆเล้ยย หมั่นไส้ๆ อิอิ

- ว่าจะเลิกนิสัยเขียนภาษาไทยที อังกิตทีล่ะ ดูชีวิตสับสนยังไงไม่รุ แต่ในหัวมันคิดแบบนี้จิงๆนะ ปนกันมั่วไปหมด ไม่รุ้จะดีใจหรือเสียใจดี งึมๆ

เขียนอะไรไม่รุ้ ไม่เป็นเรื่องเดียวกันเลยนะเนี่ยเรา มึนจัดๆไปป่าววะ

"Impossible is just a big word thrown around by small men who find it easier to live in the world they've been given than to explore the power they have to change it.

Impossible is not a fact. It's an opinion.

Impossible is not a declaration. It's a dare.

Impossible is potential. Impossible is temporary.

Impossible is nothing. "

---------------------------------------

My Dear

ตอนแรกว่าจะเขียนเรื่องชีวิตหลั่นล้าวันนี้ของตัวเอง แปลงร่างเป็นคนสวนช่วยพ่อเก็บมะม่วงตอนกลางวัน ตอนเย็นเป็นแจ๋วช่วยแม่ทำกับข้าว อะไรจะเป็นลูกที่ดีขนาดนี้นะเรา

แต่.....

พอกลับมาที่คอมเท่านั้นล่ะ มันก้อมีเรื่องอื่นให้เขียน

ณ Multiply ของข้าพเจ้ามีคนมา sign ใน Guestbook ว่า
ด้วยความสงสัยว่ารูปไหนวะ แล้วเอาไปทำอะไร ก็เลยต้องตามเข้าไปดู ในใจก้อคิดว่ารูปที่เราถ่ายมันฉวยขนาดที่คนอื่นต้องจิ๊กเลยหรอเนี่ย แล้วจิ๊กไปทำอะไร แล้วเค้าจะให้เครดิตเรามั๊ย ก็คิดไปเรื่อย.... ปรากฎว่า มันเป็นรูปหน้าฉันอ้ะ รูปฉันเลย เค้าก้อไม่ได้ไปทำอะไรน่าเกลียดหรอกนะ แต่ทำไมๆ ต้องเอารูปคนที่ไม่รู้จักมาเล่นฝึกปรือฝีมือ Photoshop ด้วยเนี่ย ที่สำคัญเอาไปใช้ก่อนจะขออนุญาตเนี่ยมันถูกแล้วหรอ เข้าไปดูแล้วก็อึ้ง ไม่รุ้จะเขียนตอบไปว่าอะไรดี (ถึงตอนนี้ก้อยังอึ้งอยู่) ซักพักท่านคนนี้ก้อขอแอดเราเป็น Contact อีก เนื่องจากยังมึนๆอยู่ เลยทำเฉยๆไปก่อนดีกว่า...

ย้อนกลับมามองตัวเอง ว่าถ้าเป็นเรา เราจะเอารูปคนที่ไม่รู้จักมาเล่นมั๊ย คงไม่อ่ะ ถ้าไม่ใช่ดารา นักร้องที่ชอบ

คิดแล้วก้อ.....แง้ กัวอ้ะ

เพิ่งไปดูเรื่องนี้มา....