เพิ่งกลับมาจากการนัดเจอรับการ์ดแต่งงานจากเพื่อนคนนึงที่ไปเรียนที่อังกฤษด้วยกัน ความจิงก็รู้มาซักพักแล้วล่ะว่ามันจะแต่งงาน แต่ก่อนหน้านั้นก็มีข้อสงสัยกะเพื่อนคนอื่นว่าทำไมมันถึงแต่งเร็วนัก ทั้งๆที่เพิ่งจะคบกันปีกว่าๆ (รู้นะว่าคิดไรอยู่) วันนี้เจอก็เลยถามซะเลย (ปล. เพื่อนเป็นผู้ชายนะ)
เพื่อนก็บอกว่าไม่อยากแสวงหาแล้ว ถึงคนเราจะคบกันมาห้าหกปี ถ้ามันไม่ใช่สุดท้ายก็เลิกกันอยู่ดี (ซึ่งมันหมายถึงแฟนคนก่อนหน้านี้ที่คบกันตั้งแต่สมัยเรียน ตอนไปต่อโทก็ยังคบกันอยู่ จนกลับมาเรายังมีไปเที่ยวด้วยกันยังเคยเจอเลย....ซึ่งตอนนั้นที่เราเจอเรายังแอบคิดว่า...ไม่น่าจะไปกันได้จิงๆ คนนึงสบายๆ คนนึงโคตรคุณหนู...อืม แต่ก็ไม่ได้บอกมันหรอก และสุดท้ายก็จบจิงๆ)
เราก็เลยถามต่อว่าแสดงว่าคิดว่าคนนี้ใช่แล้วใช่มั๊ย มันก้อเงียบไปนิดนึงแล้วก็บอกว่าอืม ถ้าคิดว่าใช่แล้วก็ไม่รู้จะรออะไร แล้วมันก้อบอกว่า ความจิงก้อคือจะได้ไปไหนกันได้ง่ายขึ้น...อืม แสดงว่ามันก็ให้เกียรติเค้าดีเหมือนกันนะเนี่ย....
ปุ๊กก้อไม่ได้บอกว่าเพื่อนปุ๊กคนนี้เป็นคนดีในเรื่องผู้หญิง ระหว่างที่ไปเรียนมันก็มีคนอื่น ทั้งที่แฟนตัวจิงก็อยู่เมืองไทย กลับมาพอรู้ว่าเลิกกะแฟนคนเก่าก้อมีคนนี้ต่อเลย คือก็มีไปเรื่อย แต่สุดท้ายก็หยุด หยุดในคนที่คิดว่าใช่ ทั้งๆที่เพิ่งคบกัน ก็ดีใจด้วยที่คิดได้ ไม่เสียเวลาไปมากกว่านี้ อายุก็ยังน้อยๆอยู่ (น้อยกว่าปุ๊กปีนึง) เห็นเค้าได้อยู่กับคนที่รักเร็วๆแล้วรู้สึกดีจิงๆนะเนี่ย วันนี้กลับบ้านอย่างลั้นลามากมาย :D
================================================================
ก่อนหน้าจะไปหาเพื่อนมีเรื่องทำให้ต้องคิดอีกแล้ว แต่เขาบอกว่าอย่าเพิ่งบอกใคร อะนะ เศร้าจายจังเยย
0 comments so far.
Leave a Reply