ว่าไงดีล่ะ..... ช่วงนี้ก้อเรื่อยๆ = งานเยอะมากกว่าปกตินิดนึง แบบเงยหน้ามาอีกทีก้อห้าโมงครึ่งแล้ว อยากให้วันนึงมีมากกว่า 24 ชั่วโมง (พูดไปงั้น เอาจิงๆไม่เอาหรอก แค่นี้ก้อเหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว)
แต่.....
เหนื่อยกายไม่เท่าไหร่ เหนื่อยใจนี่สิ
ยังไม่ถึงขีดที่ต้องถอนหายใจ ขอคิดอะไรให้เห็นภาพชัดกว่านี้อีกหน่อย ว่ายืนตรงไหนถึงจะ safe สุด (เพราะว่าตอนนี้รู้สึกเหมือนอยู่ตรงไหนก็ซวยไปหมด ซะงั้น)
No one trust me but you and you na...thank you....but maybe it's not enough anymore.....
go on for my life, go on for my future
-------------------------------------------------
เปลี่ยนเรื่องดีกว่า สามเดือนที่ยาวนาน ครบกำหนดไปแล้วเมื่อวานซืนที่ผ่านมา ตอนแรกกะว่าจะได้กินตับ (เฮ่ย!! ) เอ่อ หมายถึงเครื่องใน แต่พอดีกินอยู่อย่างเดียวคือ ตับ แต่เพราะว่าต้องรีบกลับมาทำงานต่อ อดเลย ว้าๆๆ
- เมื่อวานได้ดอกไม้ด้วย ขอบคุณน๊ะ แฟนเก่า รักพี่ติ๊ดเสมอมา ฮ่าๆ
- หาเรื่องไปเที่ยว (อีกแล้ว) ดีก่า หุหุ
- And finally one of my brothers found his one. Really happy with P'Krit jing jing na. ดูรูปแล้วอิจฉามั๊กๆๆ สวีตจิงๆเล้ยย หมั่นไส้ๆ อิอิ
- ว่าจะเลิกนิสัยเขียนภาษาไทยที อังกิตทีล่ะ ดูชีวิตสับสนยังไงไม่รุ แต่ในหัวมันคิดแบบนี้จิงๆนะ ปนกันมั่วไปหมด ไม่รุ้จะดีใจหรือเสียใจดี งึมๆ
เขียนอะไรไม่รุ้ ไม่เป็นเรื่องเดียวกันเลยนะเนี่ยเรา มึนจัดๆไปป่าววะ
0 comments so far.
Leave a Reply