:: SeT mE fReE ::

เอาซูโม่ก่อง.... อาทิตย์ที่แล้วตื่นเพราะได้ยินเสียงอะไรแหวะๆ ลุกมาดูเห็นซูโม่กะลังอ๊อกอยู่ เลยต้องลุกไปช่วยลูบๆหลัง (เหมือนช่วยคนเมาเลยว่ะ) เสร็จก้อให้กินน้ำ แล้วก้อมาเช็ดๆอ้วกหลายกองที่ท่านทิ้งไว้ให้ ในอ้วกไม่มีอะไรเลยนอกจากน้ำลายกะน้ำย่อย ก็กลัวเหมือนกันว่าจะเป็นไรรึป่าว แต่เห็นอ้วกเสร็จก็กินข้าวได้ปกติ เลยว่าจะดูอาการก่อน ตอนเที่ยงๆโทรไปถามก้อไม่เป็นไร พี่ชายพี่ตาที่เป็นสัตวแพทย์ก็บอกว่าถ้ากินข้าวได้ ไม่ซึม ก็น่าจะหายได้เอง.....

แต่พอเช้าอีกวัน มันเอาอีกละ คราวนี้น้ำลายฟูมปากเลย คืออ้วกเป็นน้ำลายฟองๆผสมกะน้ำย่อย แล้วจะมีติดที่ปากเป็นน้ำลายยืดๆ ดูสยองพิลึก ซักพักก้อให้กินข้าวกินน้ำปกติ ซูโม่มันก้อกินได้นะ แต่ก็กลับมาอ้วกต่อได้อีก นับๆแล้วประมาณสิบกว่ากอง เลยพาไปหาหมอดีกว่า หมอบอกว่ามีกรดในกระเพาะเยอะมันเลยขับออกมาโดยการอ้วก ถามหมอว่ามันเกิดจากอะไรหมอก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน ตอนเที่ยงไปทำงานเล่าให้คนอื่นฟัง เค้าก้อบอกว่าแม่ลูกเป็นโรคเดียวกันเลยนะ เออ จิง ไม่ยักรู้ว่าแค่นอนห้องเดียวกันนี่แพร่เชื้อกันได้ด้วย ^ ^ แต่ตอนนี้ซูโม่ก้อสบายดีละ หลังจากโดนฉีดยากะกินยาไปสองสามวันก็กลับมาหลั่นล้าปกติ

เมื่อสองคืนก่อนรู้สึกเจ็บคอนิดหน่อย ก็คิดว่าไม่เป็นไรมาก แต่พอตื่นขึ้นมานี่สิเจ็บคอมากมาย กลืนน้ำลายเฉยๆยังเจ็บเลย แล้วก็เริ่มมึนๆก็กินยาแล้วไปทำงาน ทำงานไปก็หนาวๆร้อนๆไป แปลกดีนะแบบว่ารู้ว่าข้างในคอร้อน แต่มือกับเท้าเย็นมากๆ พอเลิกงานเลยฟุบนอนนิดนึง คนนั้นคนนี้ก็บอกให้กลับบ้านไปจิ อยู่ทำไม โธ่ ท่านถ้าขับรถไหวก้อกลับแล้วสิวะ นี่มึนมากเลยเดินยังเซๆ ขับตอนนี้มีหวังไม่ถึงบ้าน ซักพักก้อกลับบ้าน อยู่ในรถก็อึดอัดๆทั้งเจ็บคอ ปวดหลัง ปวดตัวไปหมด ถึงบ้านไม่ทำไรทั้งสิ้น นอนเลย แต่อย่างว่ายิ่งนอนยิ่งแผ่ความร้อนเนอะ รุ้สึกได้เลยว่าเตียงยังกะฮีตเตอร์ไปแล้ว (แต่ก้อนอนแบบลุกไม่ไหวแล้ว) ตื่นมาตอนดึกๆกินยาอีกรอบแล้วก้อนอนต่อ เฮ้อ เด๋วก็หายเนอะ อดไปปายล่ะแย่เลย เค้าไม่ยอมด้วย เค้าจาไปๆๆๆ

ps. ตื่นมาเจอซูโม่นั่งอยู่ข้างเตียง มองหน้าเราซักพัก แล้วก็ "ฮัดชิ้ว"
เฮ่ย!!!



ไม่มีใครที่ล้ำค่า ไม่มีใครสำคัญกว่า
คนที่คอยห่วงหา คอยห่วงใยทุกลมหายใจ
เมื่อหลับตาลงในคืนที่อ่อนล้า
ตื่นมามีเธอไม่ห่างหาย อยู่ข้างเคียงกายตลอดมา...