:: SeT mE fReE ::

เพลียจังเยยวันนี้

Testing my new skill.

I do miss you, my dear.

Recently, my temper is nearly pitch coz of unhappiness. Feel my pulse! Why do you guys have so many such behaviors as egocentric, famed, cheeky, and unreasonable like that!! I try my best to do my job all the time and you gonna ruin them. Remember that everything gonna happen coz of you!!. I'm out of it, sorry.

You ain't dry behind the ears man!!

What's new (for me)?

• Kose Sekkisei
• Diet course (make me very dizzy)

เมื่อวานทำงานข้างนอก นึกว่าจาชิวๆ เพราะไปถ่ายวิดิโอ ที่ไหนได้ร้อน & ลำบากโคตรรรรรร เริ่มจากคุณ supplier ไปบอกเวลาคนส่งของผิดจาก 11 โมง เป็นบ่ายโมง เราก้อเลยต้องเปลี่ยนแผนมาถ่ายที่สยามก่อน แล้วค่อยไปท่าเรือ โชคดีในความโชคร้ายอยู่ดีดีเกิดจามีตากล้องตามมาซะงั้น (งานการไม่มีทำหรอไงคะพี่) เลยฆ่าเวลาด้วยการไปไหว้พระกะถ่ายรูปเล่นนิดนึง แต่ดั๊นนนอยู่กันได้แปปเดียวก้อเผ่นทิ้ง2สาวอยู่ตามลำพังอีกแล้ว ไอ้คนส่งของมันมาจิง 16.30 น. ไม่ขอโทษ ไม่มีการโทรมาบอก (ถ้ากุไม่โทรไปจิกมรึงๆจาโทรหากุมั๊ย) ไม่ช่วยยกเข้าที่ถ้าเราไม่บอก งานก้อไม่เรียบร้อย สุดตรีนนมากๆ แถมคุณลุงลงมาเฝ้าท่าเองแล้วด้วย OMG อารายที่มันยากอยู่แล้วก้อยากเพิ่มขึ้นไปอีก 100 เท่า ได้แต่ทำงานเงียบๆ เจียมเนื้อเจียมตัวกันไป แล้วก้อรีบเผ่นออกจากที่นั่นโดยเร็ว กะว่าจะไปเดินเล่นท่าพระจันทร์ก่อนแล้วกลับ ไปแล้วเป็นไงคะ ไม่มีไรเลยค่ะ เพราะวันนี้วันจันทร์ มาเสียเที่ยวโคตรๆอ่ะ ไผ่ก้อบอก อ่ะไม่เป็นไร เด๋วไผ่จาไปบริจาคเลือด ข้ามไปศิริราชด้วยกัน ไหนๆก้อไหนๆแล้วเลยเดินไปโรงบาลเป็นเพื่อนไผ่ แต่ปรากฎว่ามันหมดเวลารับบริจาคแล้ว เพิ่งปิดตะกี้อะไรประมาณนั้น สงสารน้อง เซ็งสุดๆ แยกกันก้อไปเดินซื้อของกินหน้าโรงบาลแล้วก้อขึ้นแท๊กซี่กลับบ้าน ระหว่างนั้นก้อว่าจาโทรสับซะหน่อย แล้วไงคะ โทรสับไปไหนวะ เซ็งสุดขีดมากกนี่กุจาได้คืนมั๊ยวะเนี่ย ถึงบ้านปุ๊ปคว้าโทรสับโทรเข้าเครื่องตัวเอง อยู่ที่น้องไผ่นั่นเอง น้องไผ่บอกว่าเด๋วเอามาคืนให้ กว่าจาหมดวัน อารายมันจาวุ่นวายขนาดนี้เนี่ย

ดูรูปดีก่า ค่อยอารมณ์ดีหน่อย

ออกมาหาประสบการณ์ครั้งแรกกันที่

HealthLand Pinklao

เป็นเพราะเราช่วงนี้ปวดนู่นปวดนี่ โดยเฉพาะปวดไหล่อย่างแรง เลยคิดว่าการมานวดคงจะช่วยให้ดีขึ้น ฟังจากหลายๆคนด้วยบอกว่านวดเลย ดี สบายนะไรยังเงี้ย ก้อเลยเอาวะ

Lobby Pinklao

รูปน้องช้าง น่ารักอ่ะ

น้องดอกไม้ก้อฉวย (เกลียดกล้องในมือถือจิงๆ)

มากะคนนี้

นั่งรอแป๊ปนึงก็ได้ไปนวดละ หม่ามี๊นวดประคบ ส่วนข้าพเจ้านวดไทยธรรมดา มีเจ็บบ้าง สบายบ้าง แต่สังเกตุว่าไอ้อันสบายจะมาหลังจากความเจ็บ แปลว่าถ้าไม่เจ็บก้อจะไม่สบายรึเปล่าหว่า นวดตั้งแต่เท้ายันหัวเลย ชอบตอนนวดหัวกะไหล่ รู้สึกสบายดี เกือบหลับแน่ะ ครบ 2 ชม. เสร็จ หมอนวดก้อพาเดินลงไปข้างล่าง เอาเครื่องดื่มร้อนให้แก้วนึง จิบไปนิดนึง อร่อยดี แต่ไม่กล้ากินนานแบบว่าเค้ายืนจ้องอยู่ เสียเซลฟ์

สรุปว่า ก้อดีนะ แต่ยังไม่เต็ม 100 อยากลองนวดอย่างอื่นดูด้วย เผื่อจาชอบมากกว่าอ่ะ

แล้วก้อไปตัดผม ชับๆ คนเยอะโคตรรรร ตัดคราวนี้ไม่ค่อยชอบเลยอ่ะ ดูหน้ากลมๆไงไม่รุ้ หรือว่าเป็นเพราะเราอ้วนขึ้นวะ แง้

เมื่อวานไปเลี้ยงส่งน้องที่ทำงานคนนึงที่ร้าน TOBA ในซอยทองหล่อ 20 ด้วยความที่พี่ที่ทำงานอีกคนจะเอารถไป เราเลยต้องเผ่นกันออกมาก่อน ตามคาด รถติดชิบเป๋ง แต่ยังไงก็ยังมาถึงก่อน แถมยังไม่หลงทาง ไม่เคยมีใครมาร้านนี้กันเลยยกเว้นเจ๊คนนึงที่หายตัวไปตั้งแต่บ่ายแก่ๆ ซึ่งทุกคนมาร้านนี้ด้วย msg ที่ว่า

"Party N’Pai tonight at 2bar Eakmai 21 time 7.00 pm. onward"

แล้วมานนจาหาเจอกานนนมั๊ยยยยย...... ชื่อซอยก้อผิด ซอยที่เท่าไหร่ก้อผิด แถมชื่อร้านก้อผิด (แล้วทำไมกุหาเจอ?!? เอ้า ก้อพอดีกุฉลาด ถามพี่วินมอไซด์แถวนั้นเอา อิอิ)

ร้านกิ๊บเก๋มากเลย ชอบอ่ะ ประมาณว่าอยู่ใน jumanji รึป่าววะเนี่ย เราจองกันห้องใหญ่ (ความจิงมันมีอยู่ห้องเดียวทั้งร้าน) ในห้องมีที่กินข้าว โต๊ะนั่งเล่น พนักงานส่วนตัว คาราโอเกะ โต๊ะ Pool ห้องน้ำ แถมส่วนที่เอาไว้เอาไว้ปลีกวิเวก สนนราคาอยู่ 1200 บาทต่อคืน ถูกว่ะ ถึงแม้จาเล่น Pool ต้องหยอดเหรียญ 20 บาท ก้อเหอะ ใช้ได้เลยทีเดียว

ดูก้อรู้ว่าใครเห็นแก่กิน

ถ่ายกะน้องคนงาม (แย่จัง สู้ไม่ไหว)

คนจาร้องเพลง ถ่ายจิ๊งงง

เฮ่ย มีรูปกะทิปปี้ด้วยว่ะ เพิ่งเห็น

สาว สาว สาว สาว

เหมือนจาไปสอยมะม่วง....

ชักรูปหมู่

วันนี้เป็นการรวมตัวกันแบบแปลกๆ เพื่อน้องสาวคนนึง ไม่เคยมากะพวกนี้เหมือนกัน แต่ก้อฮาดี เหมือนว่าเราไม่จำเป็นต้องชอบทำอะไรเหมือนกัน ชอบฟังเพลงแบบเดียวกัน แต่เราก้อมาด้วยกันได้ ถ้า personality เราเปิดรับคนอื่น

ขากลับพอลงมาชั้นล่างของร้านก้ออารมณ์ประมาณว่านี่กุอยู่เมืองไทยแน่ป่าววะ นึกว่าอยู่คาสิโนฮ่องกง ไอ้โต๊ะกินข้าวทั้งหลายที่มีอยู่แปรสภาพเป็นวงไพ่วงเล็กวงน้อย มิน่า เจ๊ถึงชอบร้านนี้ ยังงี้นี่เองๆ

ทุกคนร่ำลาน้องไผ่ ร้องห่มร้องไห้กันอีกแล้ว แต่เด๋ววันจันทร์เราก้อต้องไปลุยงานข้างนอกกันหนิเนอะ ชื่นชมในสปิริตน้องจิงๆ ออกแล้วยังจามาทำให้จบให้ได้ นึกถึงคำว่า ค่าของคนอยู่ที่ผลของงาน ขึ้นมาเลยนะเนี่ย ชื่นชมด้วยใจๆ