เปื่อยแบบช่วงเวลา lap กันซะด้วย อยู่ดีดีน้องตาที่ไม่เคยเป็นไรมาก่อน ก้ออยากจะไปหาหมอมั่ง พฤหัสที่แล้วก้อเจ้บตาเหมือนโดนไรทิ่ม ให้พี่ๆน้องๆที่ออฟฟิศช่วยกันดูก้อไม่มีอะไร พอวันศุกร์เท่านั้นแหละ ลืมตาไม่ขึ้นเลยคับพี่น้อง เจ็บมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่รุ้จะบอกไงดี ตาก้อแด๊งแดงงงเหมือนร้องไห้เป็นสายเลือด น้ำตาก้อไหลๆๆ โดนแสงก้อไม่ได้จะปวดมากกก (นี่กุเป็นผีดิบป่าวเนี่ย??) โชคดีมีคนมาหิ้วไปหาหมอ ขืนขับรถเองคงไม่ถึงโรงบาล คุณหมอบอกว่า ตาเป็นแผลแล้วก้อติดเชื้อได้ไงไม่รุ้ ก้อเลยอักเสบ แล้วก้อให้ยามาหยอดๆๆทุกชั่วโมงเลยมียาป้ายด้วย จะทำเป็นมั๊ยเนี่ย แล้วก้องดใช้ตา โดนแสงทุกอย่าง ก้อไม่อยากใช้อยู่หรอกเพราะว่ามันเจ็บมาก ความจิงอยากถ่ายรูปตาตัวเองเก็บไว้ แต่มันน่ากัวง่ะ แถมกล้องมันมีแสงเวลากดด้วยจะหาเรื่องใส่ตัวทำไมเนี่ย
ยาคุณหมอได้ผลดีนะ วันถัดมา ตาแดงลดลงเยอะมาก แต่ก้อยังเห็นว่าแดงอยู่เหมือนคนร้องไห้มา 5 วันเท่านั้นเอ๊งง (จากเมื่อก่อนอาจจะเหมือนร้องมาทั้งชีวิต) แล้วเราก้อหยุดๆๆจนถึงวันจันทร์ แต่เป็นการหยุดที่ขาดทุนมากๆ เพราะป่วยหนัก แถมไม่ได้ไปไหนวันเสาร์อาทิตย์ด้วย เซ็งมากๆ
เด๋วต้องไปตรวจอีกเป็นรอบที่ 3 เร็วๆนี้ แล้วจะมาเขียนต่อว่าเป็นไง
สรุปว่า การไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ จริงๆ เพิ่งอินจัดๆก้อช่วงนี้เหมือนกัน
ขออีกรอบ ดูแลตัวเองให้ดีทั้งกายและใจ สิ่งที่ทำยากแต่ควรจะทำ
0 comments so far.
Leave a Reply