:: SeT mE fReE ::

วันนี้ตื่นมาพร้อมบรรยากาศฝนตกพรำๆ น่านอนต่อมั่กๆ แต่อารมณ์อยากไปข้างนอกค้างต่อมาจากเมื่อวานที่ดันขี้เกียจเองเลยออกไปได้ไกลแค่ปากซอย ทำให้เราลุกขึ้นมาดีกว่า นั่งเล่นเนตรอเวลาที่ฟ้าจะเป็นใจมากกว่านี้ได้ซักพักก้อโอละ เอาล่ะวะออกไปไหนดีหว่า ติ๊กต่อกๆ ปิ๊งๆ ไปจ่ายหนี้ที่เซ็นทรัลละกันดูออกแล้วมีประโยชน์กะชีวิตนิดนึง หนี้ของข้าพเจ้าที่ต้องเสด็จไปจ่ายเองมีดังนี้

• ค่าบัตรเครดิต
• ค่าโทรสับมือถือ
• ค่าเนต
• ค่าโทรสับบ้าน

นอกจากนี้แล้ว ก็แพลนไว้ว่าจะไปหาซื้อการ์ตูนมือสองเล่มที่มันหายๆไปให้มันครบชุดซักที อ่านแล้วขัดใจไงไม่รุ้เวลามันหายไปเล่มสองเล่มเนี่ย แล้วก็จะไปหาซื้อหนังสือของน้าชาติ ภิรมย์กุล ที่มันหายากม้ากก มากก จำได้ว่าเคยเห็นที่ร้านแพร่ฯอยู่ร้านเดียวแถมมีหลายเรื่องด้วย แต่ตอนนั้นที่ไม่ซื้อเยอะเพราะว่าซื้อร้านนี้แล้วมันไม่ลดซักบาท แถมปกก้อไม่ให้ แต่หลังจากไปทำ research ร้านหนังสือร้านอื่นมาก้อรู้แล้วว่าร้านอื่นมันไม่มีขาย ยอมง้อมันก้อได้ฟระ

มาถึงละ ไปเดินดูของข้างบนแปปนึง แล้วก้อไปจ่ายค่าโทรสับมือถือได้สำเร็จ เสร็จไปหนึ่งละ แล้วก็ต้องเดินไปอีกฟากนึงของห้างเพื่อไป True shop กะร้านแพร่ฯ แต่พอเห็นคนในร้าน True แล้วต๊อแต๊มากคนเยอะอิ๊บอ๋าย เปลี่ยนแผนมาจ่ายที่ซีพีวันอื่นก้อด้ายฟระ ชิชิ เข้าไปดูหนังสือร้านแพร่ฯต่อทันที แม่เจ้า มันดันเปลี่ยน Layout ในร้าน แล้วตูจะรู้มั๊ยว่าหนังสือมันไปอยู่ไหนแล้ว ก้อเดินหาอยู่พักนึงไปเจอหนังสือเล่มนึงชื่อ ผู้หญิงใจเล็ก (หารูปไม่เจอขอโทดที) หน้าตาคล้ายๆหนังสือการ์ตูน แปลมาจากของญี่ปุ่น เปิดเข้าไปอ่านมันก็น่าสนใจดีนะ แต่ดูราคาแล้ว 175 บาท ถามว่าแพงมั๊ย ก็ไม่เท่าไหร่หรอก แต่พอคิดว่ามันแค่การ์ตูนมันก็ดูแพงขึ้นมาทันที ไม่เอาดีก่า เดินหาน้าชาติต่อ เดินอยู่ชาติก่าๆ หาไม่เจอซักที ถามคนขายก็ด้ะ คนขายพามาเจอเหลืออยู่แค่ 2 เรื่อง เรื่องนึงเรามีแล้ว หมดตัวเลือกเลยเนอะ เลยต้องซื้ออีกเรื่องมา

ตามกลิ่นกาแฟ

เป็นคนไม่กินกาแฟ (แล้วซื้อมาทำไมเนี่ย) แต่ว่าเพราะชอบเค้าอ่ะ ก้อมั่นใจว่ามันต้องสนุก ถึงเราอาจจะไม่อินเหมือนที่เค้าเขียนเรื่องปั๊กกะปอน (หมาปักกิ่งที่บ้านน้าชาติ) แต่น่าจะเป็นหนังสือที่รู้สึกคุ้มกะเงินที่เสียไป แล้วก็จริงๆซะด้วย ดีอ่ะ น่าเอาไปให้พี่บอนอ่านตามประสาคนชอบกินกาแฟ

ว่าแต่... ทำไมเมืองไทยถึงมีแต่ร้านกาแฟสด ทำไมถึงไม่มีร้านชา หรือคนประเทศนี้กินชาไม่เป็น หรือคนที่นี่ต้องทำอะไรตามกระแสเท่านั้น ไม่งั้นจะอยู่ไม่ได้ เวลาสั่งชาในร้านกาแฟทั้งหลาย เช่น Coffee world หรือ แบล็กแคนยอน รู้สึกเป็นลูกเมียน้อยทุกทีเลย เฮ้ออ บ่นไปแล้วได้ไรวะเนี่ย

เอาน่า เริ่มเย็นละไปเดินเล่นฝั่งนู้นดีก่า ชอบมาเดินที่นี่คนเดียวตอนเย็น เพราะของเยอะดี ถ้าตั้งใจจะซื้ออะไรต้องมาเดินคนเดียว เพราะเป็นคนเดินกะคนอื่นแล้วมักจะไม่ได้ของ โดยเฉพาะถ้าไอ้คนที่เราเดินด้วยมันเป็นเพื่อนผู้ชาย จะเกิดอาการเกรงใจมันทันที ทั้งๆที่มันก็ไม่ได้ทำท่าเบื่อหน่ายอะไรเรา (ประมาณร้อนตัว แถมกดดันตัวเอง) หรือถ้าเป็นผู้หญิง ก้อจะมีแค่บางคนเท่านั้นที่เดินด้วยกันได้ เรื่องมากเนอะเรานี่ เป้าหมายแรกก้อต้องไปดูการ์ตูนที่ร้านมือสอง แต่ปรากฎว่า.... ร้านมันปิดว่ะ แม่เจ้าเอาอีกแล้ว เซ็งๆๆ ไปเดินดูของร้านก็ไม่ค่อยเปิดเท่าไหร่ สงสัยเพราะว่าฝนตกแน่ๆเลย ไปนั่งหาไรกินแล้วค่อยออกมาเดินใหม่ ได้ตุ้มหู (อีกแล้ว) มา 2 คู่ ตุ้มหูกะเรานี่สงสัยจะเป็นเนื้อคู่กันตั้งแต่ชาติปางก่อน เจอเป็นต้องซื้อๆๆ วันหลังเอามานั่งนับดีกว่าว่ามีกี่คู่แล้ว (น่าจะถึงร้อยนะ เดาเอา)

ตั้งใจตั้งแต่ก่อนออกจากบ้านแล้วว่าจะไปซื้อหนมมาตุนไว้ แต่ถึงตอนนี้คิดใหม่อีกแล้วว่า ไว้ไปซื้อที่ท๊อปใต้ตึกก้อได้หนิเนอะ ทำไมต้องรีบซื้อ ซื้อไปก้อไม่ได้กินวันนี้อยู่ดี (ความจิงหาข้ออ้าง ขี้เกียจเดินแล้ว) กลับบ้านๆ

..... แล้วยังไงล่ะ ค่าบัตรเครดิตก็ลืมจ่ายสิคะ แม่เจ้า ทำไมขี้ลืมยังงี้ ต้องไปจ่ายที่ทำงานอีกแล้ว แง้ๆ จะมีเวลามั๊ยเนี่ย

สรุป Mission วันนี้ Success ไป 2 เรื่อง (ค่าโทรสับมือถือ กะหนังสือน้าชาติ) ที่เหลือ Fail -_-"

กลับบ้านมา search หาหนังสือน้าชาติต่อในเนต เข้าไปใน webboard ของมติชน เจอหัวข้อนึงเขียนว่า ร้องไห้จนเหนื่อย เข้าไปดูน้าชาติมาโพสเอง บอกว่า ปอนตายแล้ว.....อึ้งอ่ะ อารมณ์ตอนนั้นเหมือนจิตหลุดไปพักนึง เหมือนกลับไปตอนนั้น อินไปด้วยจริงๆ ถึงว่าจะไม่ได้รุ้จักหรือเคยเห็นปอนตัวเป็นๆ แต่อ่านจากที่น้าชาติเขียนถึงหลายเล่มอยู่ก็อดจะไปผูกพันกะเขามั่งไม่ได้ แล้วก็นึกถึงตัวเองด้วย น้าชาติบอกว่าร้องไห้จนเหนื่อย เข้าใจเลยอ่ะว่ามันเป็นยังไง อ่านคอมเม้นท์ล่างๆลงมาน้าชาติบอกว่าปอนกะปั๊กเป็นโรคหัวใจโต โรคนี้เป็นยังไงก็ไม่รู้ แต่กิสโม่ก็อาจจะเป็นโรคนี้เหมือนกันก็ได้ เฮ้อ เศร้าอ่ะ

กะลังหลุดๆอยู่ก้อมีโทรสับสายนึงโทรเข้ามา กลับมาสู่โลกแห่งความจิงเลยแต่ก้อแอบมึนๆอยู่เลยพูดจาไม่ค่อยรู้เรื่องไปบ้าง ต้องขออภัยคนโทรมาไว้ ณ ที่นี้ด้วย

เขียนไรเนี่ยย๊าว ยาว พอเถอะ ไปนอนดีกว่า

..พักนี้ ปวดหัวบ่อยๆ วันนี้ก้อปวด แถมตาชอบพร่า เหมือนเวลาอ่านหนังสือแล้วจะเบลอๆ กลัวจะสายตาสั้น แต่ตอนที่ไปตรวจสุขภาพหมอบอกว่าสายตาปกติดี เป็นไรมากป่าววะตู แง๊