เมื่อวานทำงานข้างนอก นึกว่าจาชิวๆ เพราะไปถ่ายวิดิโอ ที่ไหนได้ร้อน & ลำบากโคตรรรรรร เริ่มจากคุณ supplier ไปบอกเวลาคนส่งของผิดจาก 11 โมง เป็นบ่ายโมง เราก้อเลยต้องเปลี่ยนแผนมาถ่ายที่สยามก่อน แล้วค่อยไปท่าเรือ โชคดีในความโชคร้ายอยู่ดีดีเกิดจามีตากล้องตามมาซะงั้น (งานการไม่มีทำหรอไงคะพี่) เลยฆ่าเวลาด้วยการไปไหว้พระกะถ่ายรูปเล่นนิดนึง แต่ดั๊นนนอยู่กันได้แปปเดียวก้อเผ่นทิ้ง2สาวอยู่ตามลำพังอีกแล้ว ไอ้คนส่งของมันมาจิง 16.30 น. ไม่ขอโทษ ไม่มีการโทรมาบอก (ถ้ากุไม่โทรไปจิกมรึงๆจาโทรหากุมั๊ย) ไม่ช่วยยกเข้าที่ถ้าเราไม่บอก งานก้อไม่เรียบร้อย สุดตรีนนมากๆ แถมคุณลุงลงมาเฝ้าท่าเองแล้วด้วย OMG อารายที่มันยากอยู่แล้วก้อยากเพิ่มขึ้นไปอีก 100 เท่า ได้แต่ทำงานเงียบๆ เจียมเนื้อเจียมตัวกันไป แล้วก้อรีบเผ่นออกจากที่นั่นโดยเร็ว กะว่าจะไปเดินเล่นท่าพระจันทร์ก่อนแล้วกลับ ไปแล้วเป็นไงคะ ไม่มีไรเลยค่ะ เพราะวันนี้วันจันทร์ มาเสียเที่ยวโคตรๆอ่ะ ไผ่ก้อบอก อ่ะไม่เป็นไร เด๋วไผ่จาไปบริจาคเลือด ข้ามไปศิริราชด้วยกัน ไหนๆก้อไหนๆแล้วเลยเดินไปโรงบาลเป็นเพื่อนไผ่ แต่ปรากฎว่ามันหมดเวลารับบริจาคแล้ว เพิ่งปิดตะกี้อะไรประมาณนั้น สงสารน้อง เซ็งสุดๆ แยกกันก้อไปเดินซื้อของกินหน้าโรงบาลแล้วก้อขึ้นแท๊กซี่กลับบ้าน ระหว่างนั้นก้อว่าจาโทรสับซะหน่อย แล้วไงคะ โทรสับไปไหนวะ เซ็งสุดขีดมากกนี่กุจาได้คืนมั๊ยวะเนี่ย ถึงบ้านปุ๊ปคว้าโทรสับโทรเข้าเครื่องตัวเอง อยู่ที่น้องไผ่นั่นเอง น้องไผ่บอกว่าเด๋วเอามาคืนให้ กว่าจาหมดวัน อารายมันจาวุ่นวายขนาดนี้เนี่ย
ดูรูปดีก่า ค่อยอารมณ์ดีหน่อย
0 comments so far.
Leave a Reply