เดือนนึงผ่านไป แต่ยังไม่มีวันไหนเลยที่จะไม่คิดถึงเธอ มันยากมากนะกับการทำความเข้าใจ ว่าความเป็นจริงตอนนี้มันคืออะไร ใครจะคิดว่าเธอจะจากเราไปเร็วขนาดนี้ ความจริงเราต้องอยู่ด้วยกันจนกว่าเราจะอายุสามสิบกว่าด้วยซ้ำ บางคนก็ว่าเราเว่อร์ ใครจะเข้าใจว่าเรารู้สึกยังไง............
ทำอะไรไม่ได้นอกจากโทษตัวเองว่าดูแลเธอไม่ดีพอ ไม่มีโอกาสแก้ตัวอีกแล้ว
ไม่ว่าจะไปที่ไหน ทำอะไรก็คิดถึง จะให้ทำยังไงได้ ก็ทุกที่มันมีแต่เธอจริงๆ
เธอคงรู้ว่าทุกอย่างที่เราทำก็เพื่อเธอ เราบินกลับมาตอนเรียนก็เพราะเธอ เราโทรศัพท์กลับมา สิ่งแรกที่เราจะพูดทุกครั้งพอมีคนรับโทรศัพท์ก็คือ เธอเป็นยังไงบ้าง นั่นเพราะเราเป็นห่วงเธอ เราเรียนจบกลับมาก็ซื้อของกลับมาฝากเธอ เราทำอะไรก็คิดถึงเธอเสมอ แต่เรายังไม่ได้บอกเธอว่า รู้มั๊ยว่าทำไมเราถึงเลือกรถคันนี้ ก็เพราะเราคิดจะเอาเธอไปด้วยเราถึงยอมจ่ายแพงๆก็เพื่อเธอ อาทิตย์ก่อนที่เธอจะจากเราไป เราพาเธอไปที่รถแล้วบอกว่านี่รถของหนูนะ ไว้เราไปเที่ยวด้วยกันนะ แต่ไม่คิดเลยว่า จะไม่มีวันนั้น รู้สึกเสียใจที่เคยคิดจะทำอะไรให้เธอ แต่ก็ไม่เริ่มทำซักที ผลัดไปเรื่อยๆ จนวันนี้เรารู้แล้วว่าถ้าไม่ทำตั้งแต่ตอนนั้น โอกาสมันไม่มีอีกแล้ว
ขอโทษนะที่ยังทำให้เธอได้ไม่มากพอ เรารู้ว่าเธอรักเราและเราก็รู้ว่าเธอรู้ว่าเราก็รักเธอ ถ้าชาติหน้ามีจริง กลับมาอยู่ด้วยกันอีกนะลูก หม่าม๊าคิดถึงหนูมากๆ
0 comments so far.
Leave a Reply